322 F. Gustafsson. 



articuli r»;/-. Exempla quae attulit omiiia probanda censeo exceptis liis duo- 

 bus (Aescli. Sept. v. 164) 



(v. 260) 



^ TfttJr' agiota xai itoAei OaTycuK. 

 &ij(iiiv TQÔnMK, datav ö' tö9>](iatc( 



in quibus iiescio an onines eum nimis vidisse existimont. 



Oinnino ea quao nunc tractaviinus lioniocoteleuta proxima sunt iis con- 

 sonantiae generibus quae quia minorem vim babent cortis quibusdam nomini- 

 bus non appellantur. Equidem, id quod iam antea (pag. 308) exposui, bomo- 

 eoteleuta non ea nomine, quae non in finibus membrorum sententiae ponun- 

 tur aut ulla omnino sententiae vi efferuntur. Haec enim, nisi fällor, comniuni 

 consonantiae nomine optime complectimur. Quod nisi fecerimus, non satis 

 intellegemus quanta vis eorum sit. Nam si liaec comparamus (Sopb. Ai. v. 



379 seq.) 



anâvrav % au 

 icaxàv OQ')'avov, xtuvov AaQtiov, 

 naxoniVEöratov t' aXr]^a cJrpaToD, 



concedendum sine dubio est AaQtiov et ötqutov in finibus versuum posita 

 melius inter se consonare quam oQyavov et rtxvov quamvis alterum iuxta al- 

 terum positum sit. Et verba extremis litteris consonantia nulla sententiae vi 

 clata proxime accedunt, si metricam rationem respicias, ad sonos verborum 

 medios aequalibus versus locis repetitos quorum exempla e Pindaro attulimus. 

 Ut in hoc versu Aristophanis (Vesp. 567) 



oî de OxconxovO' , ïv tya yiXâoco y,aï zov &vfiov 



xatâ9ci)(iat 



ifi' et fiXâôbi extremis litteris inter se consonant, sic littera w verbi xarâêwiiai 

 illa quoque in tliesi posita eadem consonantia continuatur neque w litterae 

 consonantia minor est quam verboruni tov ^vfiuv similiter cadentium. 



Quare quoniam verba repetita, quod erat gravissimum consonantiae ge- 

 nus, et homoeoteleuta, quae cum in tinibus membrorum versuum posita essent 

 paulo maiorem vim habere videbamus, exemplis allatis exposuimus, his quae 

 modo diximus praemissis cetera consonantiae genera quae sint videamus. Om- 

 nia haec genera Naekius allitterationis nomine complectitur. Quem equidem 

 sequi nolim propterea quod nec latinum verbum est et assonantia est melius 

 et vero alia his verbis vulgo subiecta vis est. Idem ille vero recte genei'a cou- 



