De vocum in poematis Graeeis consonantia. 323 



yonantiae c.onstifciiit quattuor. Primani posait consonantiam cam quao pri- 

 mis litteris vel syllabis fit, secundam quao fit in nna postrema et altera 

 prima syllaba, tertiam in mediis vocibns, quartam in postremis syllabis. Ac 

 quarti qiiidom go"*""« oxempla iam attuli, ut ilhul oçyavov rtnvov. Primum 

 tantnm genus Bekrius allitterationis nomine tractât cxemi)]is ex Septem Ae- 

 scliyli allatis. Duo ego pono Aristopbanea Eccl. v. 9 



V. 12 seq. 



miQfo^ivaiGi nX^öiog nccgnörarsls. 



(lôvog ds (Djgàv Big KTTOççrjrovg fivxovg 

 Iccfineig, 



.Secundi generis omnium longe rarissimi *) exemplum hoc est Theocr. 15, 68 



«n;pl| £jj*'S Eivvôa, afiàv. 

 tertii autem Aristoph. Acharn. v. G29 



ka^cov âg ÔB£,i6g könv' 

 et Theocr. 15, 28 



nt<Xiv m yaXèai f^KxXnxàg XQytovti xcc&svSsiv; 

 et Aesch. Supjil. v. 28.3 



slxcag TtènXrjxTKh TExrôvav nçog KQGÎvav 



Hue accedit quod mixta inveniuntur haec quattuor genera, et saepissime qui- 

 dera, nisi fällor, voces simul et mediis et extremis litteris consonant, ut illa 

 in finibus vcrsuum 20,3 seq. Soph. Reg. posita (pqÛgki et mleraficu. Neque 

 tarnen raro accidit ut simnl et primis et extremis litteris voces consonent, ut 

 eiusd. fab. v. 275 seq. fçco et txa. Vel tria genera coniungi possunt ut in 

 hoc exemplo Aesch. Agam. v. 500 seq. néXoi et jrôXti nisi eas voces omni- 

 bus litteris quamvis trauspositis putes consonare. Est enim ubi non facile 

 qualis sit consonantia distinguatnr. Illnd quoque fieri potest ut ex aliis generi- 

 bus aliarum vocum consonantia iudicanda sit. Nam, ut unum tantum adferam 

 exemplum, Aristoi)h. Acharn. v. 630 



*) Hue tarnen reforre aiisim binas qiioqiie vocales solas qnar ictu metiico elafae niimernm qno- 

 ilam modo fulcire ex eoqne ipsae pondus quoddam acciperc videutur, ut in Arist. Av. v. 687 



anrrjveg icprjfifQini, rnlrtnt ßcorol. 



