DORA LO s 
REF O FR EÓKĆERYÓZRLCLZ-ZŁ.LCLODŻ>0L>CLŻ>QCÓZŻCZ>-CD"C" ZL 
BZU OFE4A 
na skały warstwowe wchodzące do budowy Tatrów, i wzniesień od nich 
równoodległych. 
0a dawnego czasu porównywali geologowie warstwowe skały z pierwotnego morza osadzone, do 
budowy obszernego łańcucha Alpów wchodzące, z podobnemi skałami dokładnićj poznanemi półno- 
enćj Europy, a mianowicie w Francyi, Anglii, w Niemczech , półwyspie skandynawskim , Polszcze 
i Rossyi, stateczne i niezmienne zachowującemi względem siebie następstwo. Wynajdywane podo- 
bieństwa pomiędzy temi skałami osadowemi, były ciągle niepewnemi, a przy ich dokładniejszćm 
rozpoznaniu, okazały się nierównie ciemniejszemi i zawilszemi, aniżeli z początku wystawiono 
sobie. Gdziekolwiek skały warstwowe do alpejskich podobne występują, tam między niemi najwię- 
ksze jest podobieństwo; odróżnić ich od siebie nie można, chociaż z odległych miejse pochodzą. 
Skały warstwowe półwyspu włoskiego, składające Euganee, Apeniny, góry kalabryjskie i sycy- 
lijskie, tudzież Pirenee, Grecyą, Turcyą europejską, i według wszelkiego prawdopodobieństwa 
znaczne części Krymu, zupełnie podobne są do alpejskich. Tenże charakter mają skały wchodzące 
do budowy rozciągłego łańcucha Karpat. Mineralogiczne cechy, po części właściwy skład chemiczny, 
nadzwyczajna potęga pokładów i właściwe gatunki skamieniałości odróżniają te skały warstwowe od 
północno-europejskich, i dlatego nazywać je będę alpejskiemi. Czas osadzenia się ich odpowiada epo- 
ce tworzenia się formacyi Jura i krćdy, i to tylko mają spólne z poznanemi dawnićj osadowemi skała- 
mi; pojedyncze zaś po sobie następujące pokłady są zupełnie różne od północnoeuropejskich, a z te- 
go wynika, że osadzić się musiały równocześnie , ale niezawisle pośród mórz niemających z sobą sty- 
czności. Te okoliczności razem wzięte były powodem, że w krajach, w których alpejskie skały panu- 
ja, geologiczne badania nie uczyniły postępu, jakoto: we Włoszech, Tyrolu, w południowej części 
Szwajcaryi; wynajdując bowiem podobieństwo alpejskich pokładów z północno-europejskiemi , ró- 
wnano niepodobne przedmioty i gubiono się w hipotetycznych porównywaniach, albo rozdrabniano 
ogniwa jednego osadu, na różne nieznajdujące się formacye ; albolitćż wreszcie utrzymywano, że nie 
masz żadnego następstwa w tych skałach, jakto w najnowszym czasie Mohs, a za nim Fuchs 
uczynili. Pokłady osadów alpejskich również zachowują stateczne następstwo jak północno-europej- 
skie osady, tylko jedne na drugie nie dadzą się sprowadzić ; sąto bowiem właściwe osady, których 
pojedyncze warstwy aczkolwiek będąc jednoczesnemi osadami, utworzyły się pod zupełnie odmienne- 
mi stosunkami, i to główną jest przyczyną wszystkich poczynionych błędów przy wynajdowaniu ich 
|| 
