kJ 
3. Margiel pospolicie łupkowy, zielone i czerwone. odmiany bywają na przemian ułożone; 
często są szare i wtedy do wapienia podobne. 
4. Piaskowiec pospolicie jest drobnoziarnowy, rzadzićj ziarno bywa grubszćm, białego lub 
szarawego koloru, rzadko czerwonawego; czasem za powiększeniem się ziarn, zmienia się w kon- 
glomerat, składający się z krawędziastych ułamków wapienia i kwarcu. 
Wapienie w ogólności przeważają w tćj formacyi, bardzo potężne pokłady tworzy dolomit, a nawet 
czasem bierze przewagę nad wapieniem ; margle i piaskowce statecznie tworzą cieńsze pokłady, pospolicie 
towarzyszą im pokłady rudy żelaznćj, składającćj się zwyczajnie z wodanu żelaza, a rzadko z niedo- 
kwasu. Wapień i dolomit nie zwykły zawićrać żadnych domięszanych minerałów ; przerzynają go wy- 
jatkowo żyły mineralne, i tak pod Tajową ciągnie się żyłą Auripigment i Realgar, a przy Dobszy- 
nie żyła blaszkowego Ankerytu zwietrzałego z rozsianym Panabasem i Cynobrem. Formacya ta razem 
wzięta tworzy potężny pokład 12,000 do 15,000 stop gruby. Skamieniałości podobniejak w Alpach, Ape- 
ninach, Pireneach bardzo są rzadkie, i rozrzucone tak w spodnich jako i wićrzchnich pokładach* wszy- 
stkie należą do formacyi liasu; w niektórych warstwach bardzo obficie nagromadziły się, główniej- 
sze wymieniam : 
Ammonites Buklandi, Sowerby. Pod górą Chocz przy Łuczkach; doliny Turecka i Bystrzycy przy 
Bańskićj Bystrzycy. 
Ammonites planicosta , Sowerby. Dolina Bystrzycy. 
Ammonites Walcoti , Sowerby. Czerwona skałka w dolinie Miętusi przy Kościeliskach , dolina Hro- 
hotny przy Łuczkach. 
Ammonites serpentinus, Schlotheim. Czerwona skałka w dolinie Miętusi. 
Ammonites annularis, Reinecke. Dolina Hrohotna przy Łuczkach. 
Nutilus aratus, Schiibler. Czerwona skałka; dolina Turecka. 
Aptychus lamellosus, Meyer. Dolina Hrohotna. 
Sptrifer Walcott, Sowerby. Dolina Kościeliska. 
Spirifer rostratus, Sowerby. Taż dolina. 
Terebratula biplicata , Sowerby. Zakopane. 
Fauna tego pokładu zawićra same gatunki znane w liasie w północnćj Europie, nowe właści- 
we formacyom alpejskim jeszcze się tutaj nie zjawiły; pokład ten odpowiada zupełnie spodniemu 
ogniwu formacyi Jura zwanćj Lias, chociaż gatunek skały i następstwo ogniw, w niczćm nie są po- 
dobne do rozpoznanego pokładu zwyczajnego liasu w północnćj Europie. 
Zupełnie podobne wapienie z takiemiż samemi dolomitami i pstremi marglami, wchodzą do 
budowy Alpów; tatrowym odpowiadają eo do wieku wapienie pomiędzy Postojną (Adelsberg) a Ob- 
czyną przy Tryeście; w Tyrolu północnym wapienie pomiędzy rzeką Inn a południowemi granicami 
Bawaryi ; białe dolomity południowego Tyrolu według wielkiego prawdopodobieństwa, odpowiadają 
tćj formacyi, albowiem zawićrają liasowe skamieniałości , i tak Professor Catullo z Padwy przecho- 
wuje w swoim gabinecie Ammonites Buklandii, w biały ziarnisty dolomit zmieniony; wapienie 
wraz z dolomitami najścislćj zniemi złączonemi przy Interlacken, i całe pasmo wapienne w Szwajcaryi 
