DE 
pełnie czystym i wtedy jest wydatnie krystalicznym, -drobnoziarnowym ; niektóre warstwy miano- 
wicie spodnie, składają się z konglomeratu dolomitowego, powstającego z połamania się dolomitu 
w ułamki krawędziaste, napowrót massą dolomitową zlepione, do których dołączają się ułamki zaokrąglone 
kwarcu; piaskowce i margle łupkowe nie różniące się w niczóćm od zwyczajnych piaskowców fukoi- 
dowych, wchodzą wreszcie do składu tej formacyi. Wyjątkowo zastępuje dolomit szary jednostajny 
wapień, jak na zachodnim boku doliny Kościeliskićj. Obcych domięszanych minerałów nie masz; mi- 
lionami tkwią w niektórych warstwach, mianowicie wićrzchnich tćj formacyi Nummulity, od których 
pochodzi nazwa całego osadu; ile odmiennych gatunków Nummulitów zawićra, i jak je odróżnić mię- 
dzy sobą trudno rozstrzygnąć, albowiem dotychczas nie wiadomo, do jakiegoby zwićrzęcia i jaką jego 
częścią były, owe soczewkowate krążki, wewnątrz komórkowate, Nummulitami od podobieństwa 
do pićniędzy nazywane. To co uczonych spowodowało do nadania nazwy, spowodowało także wie- 
$niaków słowackich przy miasteczku Lipcza Sławiańska nad Hronem, do nazwania wyłuszczających się 
Nummulitów pieniążkami. Niektóre nammulity są zupelnie płaskie nieco grubsze od papićru ; inne są 
do soczewki podobne , ale mają różny stosunek grubości do średnicy, w jednych wynosi.1 : 4 albo 
1:3; przejścia pomiędzy temi odmianami są nieprzeliczone i dla tego gatunki ustanowić bardzo 
trudną jest rzeczą; jeszcze inny wreszcie gatunek jest kulistym małemi brodawkami obsiany. Wraz 
z Nummulitami znajdują się nowe gatunki Operkuliny, należącćj do oddziału zwićrząt nazwanych fo- 
rami niferami; różne dwuskorupne muszle jakoto: Pektynity, Terebratule , z tych jednćj nie mogę 
od T. Zietheni odróżnić, znajdującćj się w liasie pod Malsch i Stuifenberg w Wirtembergu. Wszystkie 
te gatunki są prawie nowemi i temu pokładowi własciwemi, i dlatego nie można z nich z pewnością 
oznaczyć wieku tćj formacyi i tylko z względnego ułożenia wnosimy, że należy do formacyi Jura; 
albowiem leży na wapieniu liasowym, a pokrywa go piaskowiec zawićrający skamieniałości ze spodnich 
ogniw formacyi Jura. Potęga tego pokładu bardzo jest rozmaitą w różnych miejscach i wynosi od 
500 do 5000 stóp; cieńszą w ogólności jest w Tatrach właściwych, aniżeli w Niżnych, gdzie do naj- 
większćj potęgi dochodzi przy Hradku i Szent Iwany, i 4 do 5000 stóp ma potęgi. Zupełnie 
podobne pokłady znajdują się w Alpach, tak eo do cech zewnętrznych, jako i zawartych w nich reszt 
istot organicznych; i tak przy Obczynie, niedaleko Tryestu na wapieniu liasowym leżą wapienie szare 
zawićrające też same gatunki Nummulitów i Operkulinów, co w Tatrach. Zdaje się że pokład wapie- 
nia i dolomitu w Szwajcaryi, mający według Studera tenże horyzont geognostyczny, odpowiada 
pokładowi karpackiemu.  Przynajmnićj wejrzenie skały i skamieniałości zupełnie są jednako- 
we. Na północnćj pochyłości w części wschodnićj Tatrów nie masz tego pokładu, tylko tu i owdzie 
rozrzucone bryły świadczą, że jest ukryty. Skały dolomitu nammulitowego nie otaczają całe Tatry jak 
piaskowce i wapienie liasowe, zaczynają się dopićro na północnćj pochyłości, nieco przed doliną 
wielkiego pieca Zakopanego i odtąd ciągną się nieprzerwanie aż za Leszczyny w hrabstwie Orawskićm. 
Na południowym boku góry Chocz znów się pokazuje ten osad pomiędzy cieplicą Łuczki a Tu- 
rykiem. Podobnie jak we właściwych, tak i w Niżnych Tatrach tworzy długi pas na północnćj pochy- 
łości, poczynający się na wschodzie przy Szuniawie, ciągnie się aż do Niemieckićj Lipczy; we środku 
przy Hradku i Szent Iwany bardzo zgrubiał; znaczniejszćj potęgi pokłady drobno ziarnowego dolo- 
