=f6*-— 
utworzył się bowiem pokład do 50 stóp gruby, a na przestrzeń 10 mil od Pław aż do Tersteny roz- 
ciągły. 
2. Wapień jednostajny czerwony, często pięknie różowy, przechodzi w zupełnie biały; odmia- 
na czerwona ma często właściwą sobie budowę, składa się z kul spłaszczonych, spojonych nieco cie- 
mniejszym twardym marglem; różnice tych dwóch mięszanin, mianowicie przy polerowaniu wystę- 
pują: odmiany białe składają się ze zupełnie jednorodnćj massy, bardzo wielkie mającćj podobień- 
stwo do kamienia litograficznego; geologowie włoscy nazywają go Biancone, odmianę czerwoną 
wapieniem ammonitowym; gdzie się kończy jedna odmiana a druga zaczyna, nie można oznaczyć 
granie, bo jak w Tatrach tak w Alpach najścislćj się łączą; sąto bowiem części jednego pokładu 
odmiennie zafarbowane. Wapienie czerwone wypolerowane, bardzo piękny blask przyjmują i zdobią 
we Włoszech bogate kościoły Wenecyi, Padui, Wicenzy, Werony i wielu innych miast; na Węgrach 
w Peszcie większą część owych wspaniałych pałaców nad Dunajem stojących. Pokład ten odznacza 
się nadzwyczajnie wielką ilością skamieniałości w nim zawartych , pomiędzy któremi Ammonity, Te- 
rebratule przeważają , nadto znajdują się dwuskorupne, tudzież Echinity i Krynoidee i zęby rybie. 
3. Wapień jednostajny szary, czasem czerwonawy, mićwa pospolicie wrosły rogowiec tychże 
kolorów, poprzerzynany bywa licznemi żyłkami węglanu wapna, pospolicie układa się na przemian 
z marglami szaremi, i zawićra prócz licznych fukoidów skorupy ślimaków. 
4. Wapień marglowy jasnoszary lub zielonawy, jest wydatnie łupkowym, tworzy znaczne 
pokłady, zawićra niekiedy rogowiec ciemnoszary. 
5. Ił czarny rozpadający w ułamki kostkowe, zawićra miejscami obficie buły iłowego sferosi- 
derytu, mające w środku skamieniałości zmienione w siarczyk żelaza, lub sam siarczyk żelaza. 
Warstwy te tworzą jedną nierozdzielną całość w Tatrach, i zachowują do siebie względne po- 
łożenie : spodem leżą białe ziarniste wapienie , wyżćj białe i czerwone jednostajne z licznemi ska- 
mieniałościami, na nich spoczywają pokłady czarnego iłu i szarych wapieni, które pokrywają pia- 
skowiec albo konglomerat, od zwyczajnego karpackiego nieodznaczający się; pokrywa je następnie 
wapień marglowy podzielony w grubsze warstwy, wreszcie jednostajne czerwone wapienie z wydzie- 
lonym rogowcem zamykają szereg wapienia ammonitowego. Margle niebieskawoszare , łupkowe, 
mające na oddziałach liczne [ukoidy, zdaje się że zastępują w innych częściach Karpat wapień ammo- 
nitowy, niekiedy wśród nich wydzielają się grubsze warstwy wapienia, jakoto przy Wapowcach 
pod Przemyślem. 
Skamieniałości w piaskowcach jurassowych jak wspomnieliśmy, bardzo są rzadkie i ledwie na 
kilka punktów ograniczają się na północnych wzgórzach Bieskidów ; przy Libiertowie niedaleko Mo- 
gilan i przy Kossocicach pod Wieliczką znalazłem następujące gatunki: Ammonites fimbriatus, Apty- 
chus lamellosus, Belemnites bicanaliculatus, Terebratula substriata, prócz wielu innych niedających 
się bliżćj oznaczyć. Ten widoczny brak reszt organicznych w piaskowcu wynagradzają wapienie am- 
monitowe; fauna ich odznacza się nadzwyczajną rozmaitością kształtów. Mniejsza część gatunków 
już dawnićj znanych, należy do rozmaitych pokładów formacyi Jura w północnćj Europie, 
w wapieniach ammonitowych razem zmięszanych; i dlatego pojedyncze skamieniałości nie mogą 
9 
a 
