— fi — 
zmienione. Łatwo być może, że wapienie w Alpach francuzkich, są podrzędnemi skałami, a iły 
czarne znakomicie rozwinąwszy się przeważają. Pod Castellane nawet nadzwyczajnie liczne skamienia- 
łości obok właściwych alpejskich , mieszczą kształty istotne jurassowe; i tak, Ammonites fascicularis 
d'Orb. nie można odróżnić od dobrze znanego Ammonites polyplocus, tak pospolitego w naszych wa- 
pieniach koralowych pod Krakowem i Częstochową. 
Do wapienia ammonitowego należą według wszelkiego prawdopodobieństwa czerwone wapienie 
w Krymie, których opis spodzićwamy się wkrótce od P. Dubois de Montpereux otrzymać; prócz po- 
dobieństwa, skały mieszczą w sobie skamieniałości znajdowane w Tatrach, jakoto: Terebratula di- 
phya, Ammonites tatricus; a w poblizkości znajdujące się piaskowce, mają też same cechy zewnętrzne 
i też właściwe lepiszcze, składające się z potrójnego węglanu, co piaskowiec fukoidowy tatrowy. 
Wszędzie zatem gdzie się jednakowe skamieniałości znajdują, tam i podobne skały natrafia- 
my, a następstwo ich różnćm jest od szeregu znajomego, albowiem wszędzie osady alpejskie noszą 
jeden i tenże sam charakter. 
Wapień biały. Wapień cieszyński, Pusch. Wapienie białawe lub szarawe, czasem jasnobrunatne 
na północnóm podgórzu Bieskidów naprzód jako pojedyncze wyspy wśród piaskowca fukoidowego, 
dalćj na południu w górnym Szląsku znakomicie rozwinięte, począwszy od Białćj i Bielska mają z pia- 
skowcem fukoidowym równoodległe warstwy, i pod nim statecznie spoczywają. Pićrwszy raz wystę- 
pują pod Sygneczowem wioską z Wieliczką graniczącą, tworzą cienki pokład w pośrodku 
piaskowca fukoidowego, według Pusza zawićrają skamieniałości jurassowe ; skały białego wapienia 
pod Inwałdem sterczące spoczywają pod piaskowcem fukoidowym, Aptychus lamellosus prócz innych 
skamieniałości niewyraźnych; przy Białćj i Bielsku zaś znakomicićj rozwinęły się wapienie tworzące 
rozległe pagórki „a przy Cieszynie i Strambergu jeszcze więcćj rozszerzające się; we wszystkich tych wy- 
mienionych punktach zapadają ich warstwy statecznie pod piaskowiec fukoidowy. 
Przy Białćj zawićrają wapienie na oddziałach warstw też same gatunki fukoidów, co piaskowce 
jakoto: F. Targionii, intricatus, a nieco dalćj na południe w Szląsku austryackim przy Strambergu 
odkrył ważne skamieniałości Professor Glocker z Wrocławia; charakter ich w ogólności odpowiada fau- 
nie wapienia ammonitowego; obok właściwych bowiem gatunków tatrowych znajdują się dawnićj 
poznane z formacyi Jura a mianowicie: Am. tatricus, Murchisonae , annularis, triplex , Aptychus 
lamellosus, imbricaltus, Terebratula lacunosa, perovalis, nucleata, a w piaskowcach zaś fukoido- 
wych pokrywających wapień odkrył Ammonites reclicostatus, d'Orb. (Ammonites Beskidensis Glocker). 
Najściślejsze połączenie w mowie będącego wapienia z piaskowcem fukoidowym i jednakowe 
skamieniałości dowodzą, że to jest pokład odpowiedni wapieniowi ammonitowemu , różniący się 
nieco odmiennemi cechami zewnętrznemi skały, i dlatego uważam je za należne do formacyj alpejskich. 
Professor Glocker łączy go z wapieniem korallowym, (coralrag) pod Krakowem rozwiniętym, abędącym 
jednóm z ogniw formacyj Jura, należącym do normalnych osadów północno europejskich. Jakkol- 
wiek wysoce poważam poszukiwania Professora Glocker, nie mogę z nim zdania tego dzielić, i z o- 
] > 
p 
