Kształt trójkątny srodkiem głęboko wycięty, w spodku kąty kolisto zaokrąglone. Skorupa lewa 
znacznićj wydęta, składa się z dwóch płatów złączonych wałkiem; płaty w części wićrzchnićj wąz- 
kie, rozszerzają się coraz znacznićj ku spodkowi, gdzie ze skorupą prawą schodzą się w ostrą kra- 
wędz, i ta krawędź przenosi się na wewnątrz i czyni one podobnemi do klina; na wewnątrz przy dziurze 
zapadają płaty prostopadle; na zewnątrz lekko się spuszczają, tworząc niewydatną krawędź. Kąt za- 
wiasowy w którym się schodzą krawędzie wynosi 800; wałek nie oddzielają rowki od płatów, i dlatego 
przechodzą w siebie nieznacznie; dziobek mocno zakrzywiony, cieńczeje w końcu; dziura okrągła, mała; 
deltidium niewydatne; pole również małe. Skorupa prawa bardzićj płaska, składa się z dwóch pła- 
tów złączonych zatoką, która spuszcza blaszkę znaczniejszćj długości aż do wałka. Kształt płatów 
prawie tenże sam w skorupie lewćj, tylko mnićj są wypukłe. 
Podobieństwo i różnice. Znaczne ścieńczenie płatów, prawie klinowato schodzących się, i roz- 
szerzenie w spodku, brak ucha odróżnia ten gatunek dobrze od 7. diphoros, którćj grube płaty spa- 
dają równoodlegle. 
Miejscowość. Jestto rzadka skamieniałość znajdująca się w Mrozkowćj skałce, wraz z 7. diphya 
i wielu innemi. 
Opis figur. Tab. IL. fig. 8. Skorupa lewa. Mój zbiór. 
figg 9. — prawa 
fig. 10. Widok spodku. 
VII. TEREBRATULA EXPANSA. Z. 
Tab. IL. fig. 11 — 12. 
Wymiary: Długość. ........ 32 _ millimetrów 100. 
Szerokość » . .Łf+ 2 42 — 160. 
Długość wałka....ló — 50. 
Szerokość płata .. . 20,5 — 64. 
— wycięcia 7 — 21. 
Aczkolwiek tylko lewą skorupę posiadam, nie waham się utworzyć z nićj nowego gatunku ; 
wydatne bowiem charaktery, różnią ją od wszystkich innych. 
Kształt pięciokątny, środkiem głęboko wycięty, boki nieco niżćj jak w środku załamane na we- 
wnątrz, tworzą kąt wskakujący, w spodku kąty kolisto zaokrąglone. Płaty przy wałku bardzo wąz- 
kie, od załamania się rozszerzają się znacznie, tworzą większą część koła; na wewnątrz spadają 
nietworząc ostrćj krawędzi; na zewnątrz mają wydatną krawędź, od którćj spuszcza się część 
skorupy, dając początek prostćj płaszczyznie. Krawędzie te są zarazem zawiasowemi, schodzą się 
pod 600. Największa wypukłość płatów jest w środku długości, ku spodkowi naglćj się zmniejsza. 
W spodku łącząc się obiedwie skorupy, tworzą ostrą krawędź. Wałek nieoddzielony rowkami, przechodzi 
nieznacznie w płaty; ma połowę długości całćj skorupy, przechodzi w dziobek mocno zakrzywiony, 
