dzo się zbliżają obadwa te gatunki, mianowicie podobną mają budowę zatoki. 7. impressa ma pole 
bardzićj wydatne a obszerne, które dla małych krawędzi zamkowych nie wykształciło się w tym 
gatunku. 
Miejscowosć. Wraz z licznemi Ammonitami bardzo rzadko w Babierzowskich skałkach przy Ma- 
ruszynie, wiosce graniczącćj z Rogożnikiem. 
Inne miejscowosci. Ten sam gatunek otrzymałem od Professora Blum z Heidelberga, pochodzący 
z południowego Tyrolu zpod Trydentu, z Alla Laste, gdzie się znajduje w białym jednostajnym wapie- 
niu, Biancone przez Włochów nazywanym, nieróżniącym się od rogoźnickiego, wraz z 7. antino- 
mia, deltoidea, triangulus, Ammonites Humphresianus; nie masz wątpliwości, żeto są jednoczesne 
wapienie z tatrowym. 
Opis figur. Tab. IL. fig. 13. Skorupa lewa widziana z wićrzchu. Mój zbiór. 
fig. 14. — prawa. 
fig. 15. Widok obydwóch skorup z boku. 
fig. 16.  — końca wićrzchniego. 
fig. 17. — spodku. 
IX. TEREBRATULA TATRICA. Z. 
Tab. IL fig. 18 — 20. 
Wymiary: Długość...17 millimetrów 100. 
Szerokość. .17 — 100. 
Grubość ..12 — 10. 
Należy do oddziału Carinatae Sinuatae. 
Kształt tćj małćj, gładkićj, znacznie wydętćj Terebratuli jest pięciokątny; krawędzie zawiasowe 
dwa razy dłuższe od bocznych, schodzą się pod 750 , krawędzie boczne półkolisto zaokrąglone, spo- 
dek długi, środkiem wygięty. Skorupa lewa bardzićj wydęta aniżeli prawa, w środku najwię- 
cćj wydęta, ma długie krawędzie zawiasowe, powstające przez nagłe zawinięcie się skorupy, bez 
utworzenia jednakże ostrćj krawędzi; z przeciwną skorupą stykając się, powstaje prosta płaszczyzna; pra- 
wie przy spodku wznoszą się po obydwóch stronach dwa nieznaczne żebra, a za niemi na wewnątrz 
dwie wydatne zatoki, środkiem zaś ciągnie się rozszerzone wygięcie, przy spodku najszersze; dzio- 
bek znacznie ścieńczony, spiczasty, prawie prosty; dziura mała, okrągła; deltidium rozcinające; pola 
prawie nie masz. Skorupa prawa mnićj od lewćj wypukła, również w środku najmocnićj wydęta, 
spada prawie jednakowo ku bokom i spodkowi; w środku spodka szersza zatoka znacznićj zagłębiona, cią- 
gnie się pomiędzy dwoma żebrami, nieco wydatniejszemi przy spodku, które dwie małe zatoki na 
każdym boku spuszczające się nieco niżćj odgraniczają; po bokach słabe ślady skrzydeł pokazują się. 
4 
