cznych, adalćj na skorupę lewą do dziobka ciągnącą się, nieco wyżćj nad połączeniem się obydwóch sko- 
rup. Skorupa lewa nieco mocnićj wydęta od prawćj; od najwyższego wyniesienia skorup, podającego 
w %3 długości od góry licząc, ciągną dwa żebra coraz wydatniejsze ku spodkowi, stykające się 
ze żebrami skorupy prawćj; pomiędzy niemi jest zatoka zostająca coraz głębszą w miarę zbliżania 
do spodka; w skorupie prawćj bywa niekiedy nierównie głębszą, aniżeli w lewćj: tym sposobem 
traci się własciwie charakter przepasanych, i przejście do familij mających prawą skorupę wydętą, 
a w lewćj zatoka powstaje; główny charakter jednakże przepasanych przeważa; jestto tylko wyjątek. 
Od żeberek spada skorupa nieco naglćj ku dziobkowi, zwolna zaś na boki; dziobek niezbyt ścień- 
czony, mocno się zakrzywia; dziura okrągła, średnićj wielkości; deltidium  rozcinające; pole 
boczne, oddzielone wydatną krawędzią , ciągnie się od końca krawęd izbocznćj do dziobka. Skorupa 
prawa nieco płasksza , od %3 wysokości spada zwolna na boki, dając początek skrzydłom. Zatoka jćj 
przy spodku odpowiada zatoce lewćj skorupy, jako i małe żebra. Niektóre odmiany prawie są zupeł- 
nie gładkie (fig. 5)., mają niewyrażne żebra i zatoki; odmiany dłuższe (fig. 6). zas naglćj ku bo- 
kom spadają; w ogólności, mają wspólne wymienione charaktery szeregi, uważając znaczniejsze, je- 
dne odmiany w drugie przechodzić zwykły. Pierścienie przyrostu lekko wzniesione na jądrach; ile tylko 
mielismy exempłarzy pod ręką, zawsze były wyraźne. 
Podobieństwo i różnice. W doborowym zbiorze Professora Bronn w Heidelbergu, znalazłem 
pod tą nazwą Terebratulę pochodzącą z liasu z Pfohren przy Donaueschingen w Wirtembergu, któ- 
rą od p. Ziethena, autora pięknego dzieła: Les Pertrifrations de Wirtemberg, nazwał. Nie mogę po- 
między tą Terebratulą a tatrową odkryć różnicy, i dlatego nazwę Bronna przyjąłem. Gatunek ten bardzo 
jest zmienny, i przechodzi w blizko jćj spowinowaconą odmianę wydętą 7. numismalis, pochodzą- 
cą z Rothhoff przy Brunświku. Podobieństwo można niejakie z 7. carnea i semiglobosa spostrzegać, 
gatunkami znajdującemi się w kródzie, różniącemi się jednakże całą fizyonomią, a przemiany ich są zu- 
pełnie odmienne. 7. Zietheni jest w ogólności cieńszą; spodek jćj tworzy ostrą krawędź, przecią- 
gającą się do krawędzi bocznych, a ztąd do dziobka, i przy tćm załamaniu skorupy powstaje odzna- 
czone pole; a w ogólności skorupa smuklejsza i dłuższa. W dwóch tych kródowych Terebratulach, 
spodek, tworzy ostrą krawędź, przenoszącą się niekiedy do krawędzi bocznych; nie masz jednakże 
nigdy odznaczonego pola, czasem tylko ślad onego widać. 
Miejscowość. Znajduje się dosyć obficie w dolomicie nummulitowym, wraz z Nummulitami, 
Pektynitami w górze Regiel, przy wielkim piecu Zakopanego. 
Opis figur. Tab. III. fig. 4. Odmiana z wydatną zatoką. Mój zbiór. 
a. Skorupa prawa. 
b. — . lewa. 
c. Widok z boku. 
d. —  wićrzchu. 
e. — spodku. 
