— 13 - 



Si scuti basin acouralius eontemplamur, videmus mcdii tantiun canalis parietes 

 ad marginem usque scuti perlinere, celerorum aulem dissepimenta .iam , antequam 

 hiinc assequunlur, desinere; non semper quidem harum parlium constructio eadem 

 esse videlur, nec nisi omnes canales sanguine evacuali sunl, bene conspici polest, 

 plerunique aulem dissepinienta, quae canalem secundum a lerlio el quarlum a quinto 

 disiungunt, longius quam dissopimentuui ipsis inleriectum procedunt et ila coniun- 

 giinliir, ut canales lerlius cl quartus coucludanlur et secundus modo liberum in 

 ostium exeat [Fig. /.). 



Cuiusmodi his in branchiis sil sanguinis circuitus , iuvenilibus in animalculis, 

 quae duarum vcl trium linearum longitudinem non superant, microscopio optime 

 perspici potest et memoralu videtur dignissimum. Celeriler enim ac vehementer 

 sanguinis rivus magnus et contiiiuus e corpore medium in canalem scuti propellitur. 

 Cuius quum quartam vel tertiam partem longitudinis percurrit, sanguis statim parie- 

 tes canalis laterales perrumpere et in proximos transire coepil, ita ut nullo ordine 

 multi existant rivuli, qui aut per canales laterales ad corpus redeant , aut longius 

 progressi ad margiuem usquc sculi externam penetrent , ubi ipsi per massam bran- 

 chiae cellulosam viam sibi aperiant. Quum autem hac via ad marginem usque an- 

 teriorem scuti , quo cephalolhoraei adiunclum est, pervenerunt, omnes versus me- 

 dium eiusdem se vertunt et in cephalothoracem refluentes a conspectu recedunt 

 (Fig.XII.B.). In impari canali, in mediana sculi linea decurrente, sanguinis cursum 

 propler colorem intestini subiacentis obscurum observare quidem non potui, tamen 

 non dubium esse credo, quin eo quoque canali ex utraque scuti parle sanguis reci- 

 pialur et ad corpus reducalur. 



His cum observalionibus disquisilio anatomica convcnit. Vas enim magnum 

 latumque (Fig.X.a) ab utroque latere cephalothoracis in scutum ascendit et me- 

 dium eius in canalem , cuius ad partem usque fere terliam lougitudinis parietes 

 invesligari possunt, transit. Quod quum vas sanguinem branchiis afferat, vas ajje- 

 rens sive arteria branchialis nominari potest. Una autem cum hoc aliud vas 

 (Fig. X. B.) branchiani intrat , quod e corde proliciscitur et basi scuti duos in 

 ramos (ibid. b. b.) , arleriam branchialem partim coinpleclenles ct ad marginem 

 scuti se vertentes, findi videtur. Porro aulem haec vasa investigari non possunt, 

 sed ipsa parietibus propriis privata in massam branchialem transire videntur. 

 Quare, quae sanguinem ex utraque canalis medii parte per branchiam redeLintem 

 excipiant et ad cor ipsum reducant, apta sunt et vasa referenlia sive venae 

 branchiales nominari possunt. Sed non haec vasa solum ad sanguinem e branchia 

 recipiendum destinata simt, sed canalis eliam sculi impar (Fig.I.c".) oslio proprio 



