- 30 — 



Diirkheim*), Lund et Schulze**) ileralae quaesliones, quas confirmavit el am- 

 plificavit cl. Kroh u ***), vix de veritate dubium relinquunl. Hoc saltem loco, quod 

 ipsi mihi aceuraliorum de hac re observationum facicndarum locus nonduni fuil, 

 eam cordis et vasorum strucluram , quam descripsit Krohn, coulemplemur el mul- 

 tas ac memoralu dignissimas similitudiues Apodis et Decapodum conslructionis re- 

 periemus. 



Primum in Decapodibus ul in Apode cor sanguinem per rimas e rcceptaculo 

 quodam se circumdante et animalium superiorum atrium referenle excipit , sed hoc 

 receptaculum in illis structuram eo perfecliorem praebet, quod duabus membranis, 

 altera cordi supposila altera imposita eflicilur , quum in Apode hoc receptaculum 

 pars raodo cavitatis abdominalis sit, a reliqua parte membrana quadam disiuncta. 

 Tum in Decapodibus ut in Apode sanguis e branchiis cordi affertur per canales, qui 

 a celeris vasis et latitudine et slructura differunt alque ipsa receplaculi illius mem- 

 brana componuntur. Ea autem inter duo animalia sunnna dissimililudo esse vide- 

 tur, quod in illis, quum cor nullum sanguinem, nisi arleriosum e branchiis excipiat, 

 hi canales in receplaculum transeunt, in Apode coutra, quum praeler sanguinem ar- 

 leriosum alius quoque sanguis ex abdominis cavilate inferiore cordi afiluat, illi ca- 

 nales , quos supra venas branchiales nomiuavimus , ipsum in cor exeunl. i\am iu 

 Decapodibus systema arleriarum a venarum syslcmale omnino disiunclum est, et 

 sanguis arteriosus propiiis vasis lotum per corpus dislribuilur, contra in Apode duo 

 systemala iam inter sc confusa sunt et arteriarum nihil, nisi, ut illa dicam , bulbus 

 quidam arteriae vel cor allerum arteriosum reliclum est. — Ceterum venaium sv- 

 stema in Decapodibus ut in Apode vasis peculiaribus carot, nam nec illae cavitales, 

 quae ab 111. III. Audouin et Milne Edwards delectae et sinus venosi nominatae 

 sunl. nec canales ex iis proficiscentes, qui ab illis scriploribus venae nominantur, 

 vasa peculiaiia haberi possuut, quum , ut ipsi illi scriplores dicunt, tela cellulosa 

 modo vesliantur, quae partibus proximis arclissime adiacet et tanla leneiitate ac 

 mollitudine est, ut massis iniectis semper fere perrumpalur, iisque ad inusculos ad- 



*) Considerations generales sur l'anatomie comparue des animaux arlicules. Paris. 1828. p. 346. 

 **) Lund Zwelfel flbcr das Dasein cines Circulationssystems bei den Criistaceen. Isis. 1825. 

 p. 594. 



Eiusd. Fortgcsctzle Unlersuchungcn iibcr das Gefasssystem dcr Crustaccen. Isis. 1829. 

 p. 1299. 



Lund ct Schulze Forlgcsctzte Untersuchungcn. Isis. 1830. p. 1222. 

 ***) Ueber das Gcfasssystem des Flusskrebses. Isis. .1834. p. 518. 



