— 58 — 



Mandibulac (Fig. II. et /''///. D.) lanlum constructione nova cl iuvenilibus ani- 

 malibus propria praestaut. Parte exteriore subglobosa e cephalotborace longe emi- 

 ncnl et continuo ila moventur , ut primi earum dentes posleriores sibi inserantur. 

 Praeterea autem pars earum externa appendice longa (ibid. d.). mobili, arliculata et 

 complures in lacinias exeunle, instructa est. Harum appendicum ope animal ali- 

 menta et attrahere et contrectare videturj nam ut processus hamati pedum raaio- 

 rum post mandibulas congruunt, ita hi processus moventur, ut post maxillas conve- 

 niant (cf. Fig. T r I). Neeessariae autem hae partes animali iuvenili propterea sunt, quod 

 pedes abdominales el idcirco fossa , coxis eorum in parte ventrali composita, per 

 quam iu adultis animalibus alimenta ori apportantur, nondum sunt evoluli. — Ma- 

 xillarum anteriores {Fig. VI. E.) posterioribus minores sunt et labro magno latoque 

 (ibid. C.) partim obteguntur; posteriores (ibid. F.) dentibus fortibus instructae sunt. 

 Ceterum omnes hae partes, quia prorsus pellucidae et sub inlestino obscuro sitae 

 sunt, difficile observari, nec nisi in iis animalibus, quorum ventriculus alimeutis satis 

 evacuatus est, bene cognosci possunt. 



A pedura audoininalium evolutlone usque ad decrescentiam paris pedum 



thoracicorum secumli» 



Tab. IV. Flg. IX— XXII. 



§. 46. Cute iterum commulata lerlio fere die (Fig. IX. et A7), iam qualuor aut 

 quinque pedum abdominalium par.ia (Fig. IX. X. M. Fig. XI. XII.) evolula sunt, quo- 

 rum pedum quisque in margine inferioresex processus foliaceos, setis instructos, in su- 

 periore branchias duas fert. Post hos pedes sex vel septem annuli (Fig. IX. X. e.) 

 conspiciuntur, quorum anteriores intcr se disiungi sensimque pedum formam accipere 

 coeperunt, ut eluceat, pedum evolutionem ab anteriore corporis parte ad posleriorem 

 progredi. Una autem cum horum pedum evolulione aliae quoque graves commutatio- 

 nes diversis in corporis partibus observantur. Iam enim in cephalothorace venlri- 

 culus complures appendices ulrinque protulit, quarum duae superiores et una infe- 

 rior discernuntur : et tum demum inter hos processus et post oculum imparem duae 

 apparent maculae parvae (ibid. P.) , et colore purpureo , et splendore praeslantes, 

 quas oculorum compositorum primordia esse facile intelligitur. Quomodo autem 

 eorum partes singulae evolvantur, ct quae primae existant, id quidem perscrutari 

 nondum licuit, tamen hocce animal praecipue esse aplum puto, in quo , magnitu- 

 dine partium satis aucla. haec quoque res sunnni momenli fortasse cognosci possit, 



