- 61 — 



quactlam impar, rotunda, margine adhuc obscuro atque obtuso cineta, in testa post 

 oculos existit. El ab initio liaec eminentia, magnitudine animalis respecta , multo 

 maior latiorque est, quam in adultis animalibus, nequedum maculac rubrae, in cru- 

 cis formam compositae, in superlicie conspiciuntur, sed adbuc testae struclura hoc 

 loco eadem , quae in ceteris partibus, est. Postquam aulem saepius culis commu- 

 lata est, illa eminentia et marginem acutiorem et colorem lucidiorem niagisque pel- 

 lucidum accipit et lum demum maculac illae rubrae media in superficie albida sitae 

 apparent. 



§. 50. Ovorum receplacula quoque, quae pedum abdominalium pari undecimo 

 affixa sunt, hac demum evolutionis periodo ex ipsis pedum partibus, qui antea ea- 

 dem forma qua celeri sunt, evolvunlur. (Conferanlur Fig. XXIX. et XXX.). Hoc 

 eo erficilur, quod planta pedis, ut ita dicam [ibid. n.), sensim dilatatur, branchia 

 autem exlerior sive triangularis [ibid. r.) formam rotundam strucluramque solidio- 

 rem accipit. Simul musculus ille [ibid. t.), qui in pede ipso ortus ad branchiam se 

 confert, crassior et fortior quam in ceteris pedibus , sensim se contrahit. Qua re 

 branchia reiicitur, et plantae pedis appropinquata in operculum ovorum receptaculi 

 commutatur. Inlerea autem branchia minor sive ovala [ibid. s.) corrugalur ac de- 

 crescit, et rudimentum eius saepe in adullis etiam animalibus reperilur. — Prius- 

 quam aulem hae partes ad hanc perfeclam formam perveniunt , multis testae com- 

 mutalionibus opus esse videtur, nam quum pedes thoracici maiores iam in animali- 

 bus qualuor lineas longis desiderantur . receplacula ovorum interdum in iis, quae 

 longitudine pollicis dimidium superant, imperfecta inveniuntur. — Hac observatione 

 111. Bertholdi opinio refellitur, qui ovorum receptaculi alleram partem branchia 

 triangulari et planta pedis concretis , alteram sive operculum branchia ovala com- 

 mutata effici putat. 



Ex hac imperfecla receptaculi ovorum externi constructione concludi potest, 

 interna quoque genitalia hoc tempore nondum peifeclionem adepta esse. El hoc 

 quaeslione anatomica confirmalur. Ovarium {Fig.XXXf.) animalium , quae linea- 

 ruin quatuor vel quinque longitudine sunt, sola e fislula maiore constat, quam 

 supra receptaculuni ovorum internum nominavimus. Tubuli minores nunc demum 

 seusim existunt , et id quidem eo elficitur , quod membrana fistulae mediae ubique 

 proecssus coecos et sacciformes [ibid. jc.) propellil, quorum primi anteriores, tum 

 posleriores sensim complures in ramos se dividunt. Tota autem pars adhuc pror- 

 sus pellucida est, nec ovorum ullum vestigium reperilur. Ovula multo post demum, 

 et prima quidem in anteriore ovarii partc, cxistunt. 



§. 31. Ventriculus [Fig. XXI II. XXIV. V.) quoque nondum eam formam 



