﻿brevior 
  et 
  «rassior 
  obServatur: 
  haec 
  vero 
  (Tab. 
  III. 
  Fig. 
  13 
  et 
  13, 
  c) 
  magla 
  

  

  etiani, 
  quain 
  illa, 
  est 
  complanata, 
  atque 
  exteriora 
  versus 
  generaliter 
  in 
  duos 
  

  

  discedit 
  ramulos, 
  quorum 
  uterque 
  tribus 
  crassioribus 
  instructus 
  cst 
  foliolis 
  seu 
  

  

  lobulis. 
  Ipsi 
  lobuli 
  variae 
  quidem 
  sunt 
  et 
  formae 
  et 
  magnitudinis, 
  in 
  genere 
  

  

  tamen 
  cum 
  altioribus 
  et 
  acutioribus 
  triangulis 
  aliquam 
  habent 
  siniilitudinem, 
  

  

  (Tab. 
  II. 
  Fig. 
  12 
  a 
  et 
  h). 
  Quod 
  vero 
  ad 
  eorum 
  situm 
  mutuum 
  attinet, 
  omnes 
  

  

  utriusque 
  rami 
  lobuli 
  primo 
  quidem 
  adspectu 
  in 
  unam 
  eandemque 
  seriem 
  

  

  dispositi 
  videntur, 
  si 
  diligentius 
  tamen 
  sive 
  anteriorem, 
  sive 
  posteriorem 
  

  

  branchiae 
  faciem 
  adspexeris, 
  invenies, 
  inferioris 
  rami 
  lobulos 
  supremum 
  et 
  

  

  medium, 
  superioris 
  vero 
  infimum 
  et 
  medium 
  ita 
  esse 
  sitos, 
  ut 
  alter 
  maiorem 
  

  

  aut 
  minorem 
  ad 
  partem 
  pone 
  alterum 
  locum 
  habeat. 
  Etenim 
  si 
  exempli 
  gratia 
  

  

  posteriorem 
  branchiae 
  faciem 
  contemplatus 
  fueris 
  , 
  invenies 
  , 
  rami 
  inferioris 
  

  

  labulos 
  infimum 
  et 
  supremum 
  radicibus 
  se 
  tangere, 
  unde 
  fiat 
  necesse 
  est, 
  ut 
  

  

  lobulus 
  medius 
  ab 
  iis 
  maiorem 
  ad 
  partem 
  tegatur, 
  rami 
  superioris 
  autem 
  

  

  lobulos 
  infimum 
  et 
  supremum 
  secundum 
  totam 
  longitudinem 
  suam 
  satis 
  longe 
  

  

  inter 
  se 
  distare, 
  eam 
  ob 
  causam 
  vero 
  etiam 
  lobulum 
  medium 
  m^iiorem 
  ad 
  

  

  partem 
  in 
  conspectu 
  esse. 
  — 
  Inter 
  utriusque 
  rami 
  lobulos 
  complures 
  observantur 
  

  

  setae 
  pertenues, 
  acutae, 
  omnino 
  laeves, 
  flexiles, 
  nitidae 
  et 
  flavescentes, 
  quae 
  

  

  in 
  unam 
  dispositae 
  seriem 
  ex 
  ipso 
  ramo 
  proficiscuntur, 
  divergendo 
  discedunt 
  

  

  et 
  ipsos 
  lobulos 
  longe 
  excedunt. 
  Praeterea 
  in 
  quavis 
  fere 
  branchia 
  duae 
  inve- 
  

  

  niuntur 
  aciculae 
  nitidae, 
  rigidae, 
  nigrescentes, 
  atque 
  e 
  tcla 
  cornea 
  confectae, 
  

  

  quarum 
  altera 
  ad 
  superiorem 
  , 
  altera 
  vero 
  ad 
  inferioreni 
  branchiae 
  ramum 
  

  

  pertinet, 
  quarumque 
  apex 
  inter 
  ramorum 
  lobulos 
  parum 
  tantum 
  prominere 
  

  

  solet, 
  posterior 
  v^o 
  vel 
  crassior 
  pars 
  branchiae 
  truncum 
  ingreditur 
  atque 
  in 
  

  

  eius 
  cavo 
  obtuse 
  terminatiu-. 
  (Tab. 
  II. 
  Fig. 
  12, 
  g). 
  Ceterum 
  aciculae 
  illae 
  ita 
  

  

  sunt 
  dispositae, 
  ut 
  alterius 
  obtusior 
  vel 
  interior 
  extrema 
  pars 
  eandem 
  altcrius 
  

  

  partem, 
  quacum 
  telae 
  cellulosae 
  ope 
  cohaeret, 
  contingat, 
  acutior 
  vero 
  vel 
  

  

  exterior 
  aUerius 
  pars 
  ab 
  eadem 
  alterius 
  parte, 
  quuni 
  ambac 
  aciculae 
  exteriora 
  

  

  vcrsus 
  magis 
  magisque 
  divergant, 
  longe 
  distet. 
  Folliculo 
  tali, 
  quali 
  mammalium 
  

  

  pili 
  in 
  genere 
  praediti 
  sunt, 
  aciculae 
  quidem 
  carent, 
  eius 
  loco 
  tamen 
  densior 
  

  

  tela 
  cellulosa 
  eairt^ 
  ^uiusvis 
  aciculae 
  partem, 
  quac 
  in 
  ipso 
  branchiae 
  trimco 
  

  

  locum 
  habet, 
  vestit 
  et 
  iucludit. 
  Quo 
  cum 
  indusio 
  per 
  totam 
  fere 
  partis 
  illius 
  

  

  longitudinem 
  corpusculum 
  iunctum 
  reperitiu:, 
  quod 
  in 
  variis 
  Nereidis 
  exemplis 
  

  

  4* 
  

  

  