﻿32 
  

  

  vldetur, 
  haiul 
  absimilis. 
  In 
  anteriore 
  vel 
  angustiore 
  pharyngis 
  parte 
  mcm- 
  

   brana 
  illa 
  miiltis 
  praedita 
  est 
  tuberculis 
  minimis, 
  nigris, 
  corneis, 
  conoideis 
  et 
  

   in 
  acervos 
  nonnullos 
  digestis, 
  ibique 
  ipsa 
  complures 
  easque 
  crassas 
  fingit 
  plicas 
  

   longitudinales 
  (Tab. 
  II. 
  Fig. 
  2, 
  i. 
  Tab. 
  III. 
  Fig. 
  9 
  et 
  10, 
  o) 
  in 
  reliqua 
  autem 
  

   eius 
  parte 
  aequam 
  omnino 
  exhibet 
  superficiem. 
  Praeter 
  tubercula 
  modo 
  de- 
  

   scripta 
  in 
  pharyngis 
  cavo 
  dnae 
  conspiciuntur 
  mandibulae, 
  quae 
  ad 
  formam 
  et 
  

   magnitudinem 
  pares 
  sunt, 
  quarumque 
  altera 
  cum 
  dextra, 
  altera 
  cum 
  sinistra 
  

   pharyngis 
  parte 
  cohaeret. 
  (Tab. 
  III. 
  Fig. 
  10, 
  c. 
  Tab. 
  II. 
  Fig. 
  2.). 
  Constat 
  utraque 
  

   e 
  tela, 
  quae 
  dicitur 
  cornca, 
  colorem 
  habet 
  nigrum 
  aut 
  obscure 
  fuscum, 
  atque 
  

   uncum 
  refert 
  maiorem, 
  acutum, 
  et 
  apice 
  aliquantulum 
  inflexum. 
  In 
  concavo 
  

   vel 
  interiore 
  eius 
  margine 
  quinque 
  aut 
  sex 
  perparvi, 
  acuti 
  et 
  in 
  unam 
  seriem 
  

   dispositi 
  observantur 
  dentes, 
  qui 
  ex 
  eadcm 
  materia, 
  qua 
  reliqua 
  mandibulae 
  

   pars, 
  constructi 
  sunt. 
  Mandibulae 
  radix 
  in 
  alterutro 
  pharyngis 
  pariete 
  laterali, 
  

   et 
  quidem 
  haud 
  procul 
  a 
  posteriore 
  eius 
  extrema 
  parte, 
  alte 
  est 
  inserta. 
  Par- 
  

   vum 
  autem 
  cavum, 
  quo 
  eius 
  radix 
  est 
  praedita, 
  proprius 
  parietis 
  illius 
  pro- 
  

   cessus, 
  quippe 
  ex 
  quo 
  omnis 
  mandibula 
  generata 
  esse 
  videatur, 
  explet. 
  

  

  Organon 
  de 
  quo 
  loquimur 
  sua 
  sponte 
  ita 
  inverti 
  et 
  exseri 
  potest, 
  ut 
  

   ampliorem, 
  in 
  duos 
  annulos 
  divisam, 
  et 
  idtra 
  ipsa 
  tentacula 
  aliquantulum 
  pro- 
  

   minentem 
  referat 
  proboscidem 
  (Tab. 
  II. 
  Fig. 
  3, 
  A), 
  eius 
  mandibulac 
  vero 
  usque 
  

   ad 
  radicem 
  denudentur 
  atque 
  e 
  proboscide 
  illa 
  longe 
  protendantur. 
  (Tab. 
  II. 
  

   Fig. 
  3, 
  «.). 
  Praeterea 
  mandibulae, 
  utpote 
  quae 
  temporc, 
  quo 
  omnis 
  pharynx 
  

   in 
  corporis 
  cavo 
  latet, 
  ita 
  sunt 
  sitae 
  , 
  ut 
  altera 
  alterum 
  oblique 
  transgrediatur 
  

   (Tab. 
  III. 
  Fig. 
  10), 
  tum, 
  quum 
  pharynx 
  invertitur, 
  sensim 
  inter 
  se 
  ita 
  discedere 
  

   solent, 
  ut 
  postrcmo 
  apertam 
  exhibcant 
  forcipem, 
  earumque 
  apices 
  longe 
  inter 
  

   se 
  distent. 
  Quo 
  magis 
  igitur 
  pharynx 
  invertitur, 
  eo 
  magis 
  vermis 
  nostri 
  man- 
  

   dibulae 
  inter 
  se 
  discedere, 
  quo 
  magis 
  vcro 
  retrahitur 
  et 
  revertitur, 
  eo 
  magis 
  

   partes 
  illae 
  coire 
  solent, 
  ita 
  ut 
  postremo 
  altera 
  earum 
  alteram 
  oblique 
  trans- 
  

   grediatur. 
  Quae 
  quum 
  ita 
  se 
  habcant, 
  inde 
  facile 
  patet, 
  Nereidem 
  , 
  si 
  quid 
  

   alimenti 
  arripere, 
  devorare 
  et 
  dissecare 
  velit, 
  nullo 
  alio 
  modo 
  hoc 
  efficere 
  

   posse, 
  nisi 
  eo, 
  quod 
  pharyngem 
  exserat 
  et 
  retrahat. 
  Mandibularum 
  quem 
  modo 
  

   descripsi 
  motum 
  semper 
  quidem 
  animadverti, 
  quum 
  pharynx 
  ita, 
  ut 
  supra 
  

   exposui, 
  mutabatur, 
  haud 
  raro 
  tamen 
  etiam 
  observavi, 
  partes 
  illas, 
  quo 
  tempore 
  

   prorsus 
  exsertae 
  erant, 
  alternis 
  vicibus, 
  pariter 
  atque 
  coleopterorum 
  et 
  aliorum 
  

  

  