m s. | M m. 
Gmel Syst. Nat. p. 3045. n. 2. Puts abdomi- 
* malis f. vimbae. 
 Zed. Naturg. p. £65. n. 7. Ligula Vimbae. 
Hab. in Cyprini Bliccae cavo abdominis, in- 
testina contorquens. | 
. Descr. Vermes pedem dimidium vel inte. 
grum longi, quatuor circa lineas lati, fere dimidiam 
crassi, rigidi et duciuscnli, coloris lactei. 
| Corpus lineare, utrinque postice tamen magis 
attenuatum; apice antico latiore, magis rotundato, 
secundum Goezium papilloso ; poetico vel con- 
.racto et obtuso, àntici simillimo, vel in partem 
tenuissimam , i linguae aemulam, protiacto, 
In utroque vermis * latere linea media. longitudinalis 
insculpta, Margines obtusi sulcis transversis spar- 
sis crenati. 
Obs. 1. Vermis saepius solitarius; interdum 
plures, ad quinque usque aggregati, in Bliccae ca- 
vo abdominis degunt, mesentcrium perforantes i in- 
 testina contorquent et abdomen tumidum reddunt, 
ut hoc aperto intestina vi quadam prosiliant. Au- 
gusto mense piscem perforando deserere piscatores 
tradunt, quod Pallas ob motus vermis hebetes et 
contorsiones inextricabiles fieri posse negat. Vermis 
ceteroquin pro reliquorum more extremitatem anti- 
cam magis movet, et ad duplam longitudinem se 
extendit, 
Obs, 2, Pallas piscem, in Marchia et Pome- 
rania Güster appellatum, Vimbam Linnael esse 
suspicatur, indeque vermis Vimbae Ligula passim, 
n 
I! 
z 
E 3 £4 
