a65 



splciam. R.arins approxiraata, dissita saepius; ca- 

 pite antice plano et quadrato in angulis ejusdem 

 <patuor posila, eodem vero rotundato partem ejus 

 jjjagis posteriorem sibi vindicant ; hoc aulem simul 

 ab osculorum magnitudine pendet^ quibusdam enim 

 minora, aliis maxima^ tumque sibimet magis vicina 

 sunt ; plerumque orbicularia^ rarius elliptica^ plus 

 minus profunda, ut conum excavatum, vel vascu- 

 lum hemisphaericum, aut patellam referant, inargi- 

 nibus aperturae vel rectis aut tumidis. Verme 

 mortuo apertura osculi externa saepe latet, ut pa- 

 pillara vel planam vel convexiusculam (Lichenoruni 

 scutellis non absimilem) mentiatm\, vivo autem^, 

 nonnunquam etiam post mortem, apertura oculis 

 vel nudis vel lente armatis facillime conspicua_, di- 

 latatur contraliiturque, sumraamque Distomatis pori 

 similitudinem prodit. 



Oscula dicta eadem ac reliquum corpus mate- 

 ria, nec fibris firmioribus vel muscularibus, poro- 

 rum ' suctorioi-ura more, constare Zederxis (Na- 

 turgesch. der Eingeww. p. 3oi.) monet, sed rem 

 alio se habere modo deprehendi. Substantia Tae- 

 niarura plurimarum, inprimis tenellarum, aeque 

 parum ac Distomatum minorum examinari potest, 

 in Taenia autem perfoliata equi, vulgatissima, 

 oscula ex ambiente capitis tela, septula quasi*Inter 

 eadera efficiente , facillimo negotio separabilia, du- 

 riuscula et poris musculosis, v. c. Amphistomatis co- 

 nici, simillima reperi. Wernerus (brev. exposit. 

 p. 25. Tab. I. Fig. 5-8-) oscviia Taeniae Solii pari 



