non vulgaiis, sed connata vldetur, nec rcgeneratio- 

 nem testatur. Articuli ctiam, dum conlinuiias eorum 

 solvitur, formam alienam facilius induunt, iisdemque 

 eodem in specimine, quod notissimum est , maxiane 

 diversis, praeter naturam quid accidisse^ non proba- 

 ri potest. Sic Taejiiae latae varietatem memorabi- 

 lem possideo, qualem Pallas (N. Nord. Bej-tr. I. i, 

 Tab. III. Fig. iS.) delineavit, ubi nimirum articulo- 

 rum margines interriipli sunt, ut tres pluresve arti- 

 culi partem omnino conlinuam effingant, marginibus 

 tanlum dimidiam vel tertiam articuli partem sepa- 

 rantibus, nec in majoribus solurnmodo articulis vi- 

 deo, ut rem istam , ex cl. Pallas sententia, ovariis 

 elapsis tribuerem, sed in superioribus quoque. et an- 

 ^gustioribus articulis ejusmodi difformitates in con- 

 spectum veniunt. Taeiiii Solii, cujus plunma mihi 

 sunt specimina, varietates articulorum quidem pluri- 

 mas, deformitatcs ejusmodi autem non vidi^ cel. ta- 

 nien vir, modo laudatus (ib. p. 65. fig. i5.) similes 

 conspexisse videtur, quantum ex figura rudi dijudi- 

 cari liceat. In brutorum Taeniis simile nil observa- 

 vi, nec Helrainthologi recentiores ejus rei mentio- 

 nem faciunt. 



Carlisle (1. c. p. 249.) puellam, de qua supra 

 locutus sum, octo per annos Taenia laborantem, hu- 

 jus porliones saepe dejecisse, et qualibet dejeCta 

 per aliquod. tempus, tres circa septimanas , vegetio- 

 lem fuisse, tum niorbum recruduisse referr, ut portio- 

 ncm abactam hoc sub tempore r»^generatam ^ verme 

 autem pristinam adepto magnitudinem, nova iterum 



Y 2 



