345 



tur, maxlrae meniorabilis est. llegiones singulas, in, 

 quil)us observata sit, enumerare superHuum foret, 

 cum largum scriptorum de eadem agentium catalo- 

 gum in bibiiolheca dederim ; exteros taraen illas ad- 

 euntes terras, etsi ab esu alimentoruai ibi producto- 

 rumj vel ab earundern aqua abstintierint, verme ta- 

 men interdum infestari, aut seminium ejusdem sus- 

 cipere, in Europa vel America demum evolvendtim, 

 silentio praeterire rion possum, ne auctorum quo- 

 rundam, ab aquae illarum regioniim Iiaustu Filariara 

 dcrivantium, hypothesis fidem inveniat. 



Taeniae humanae omnibus locis ejusdem non 

 sunt speciei, aut una saltem species prae aitera mul- 

 to frequentior occurrit, quod medicorum scriptis 

 constat. Taenia Solium universim magis vulgaris 

 videtur, veteresque fere omnes ut et recentiorum 

 longe plurimi de eadem sola loquunlur, ut in Ae- 

 gypto, in Graecia, Italia, Germania, HoIIandia, An- 

 glia et Suecia, haec potissimum ; in Helvetia autem 

 et Russia Taenia lata saepius ; in Gallia utraque fe- 

 re promiscue, haec tamea rarius occurrat. Quemad- 

 modum cl. C.arlisle Anglos, Brera Italos, Gei- 

 schlager Viennenses Taenia Solio, vix alia labora- 

 rc refert, idem etiam de nostra regione proferre 

 possum, unicum enim T. latae a puelia Pomeranica 

 inter T. Solii pluriraa raihi innotuit, Linnaeus 

 Taeniam in Suecia frequentissimam vulgarem appel- 

 lavit, sed quae mihi ex jSuecia missa sunt specimina 

 ad T. Soiium pertinebant omnia, nec medici aliam. 

 ibidera vulgarein oiTendere videntur, Ex Linnaei 



