493 



cmm intestinalem nimis debilitaret_, vel diarihoea ex- 

 citata^ nimis cito egereretur. Aquae idcirco frigidis- 

 simae;, quantam taeniosi ferre possint^ tandem pur- 

 gans suporaddere, maxime conveniret. Debiliores 

 autem aquam frigidam saepe non ferunt. 



Aquam^ cum qua Mercurius vivus coctus sit^, a 

 variis laudatam, ab aliis sprefam, liujus partes reci- 

 pere non posse Conr, IMoench (Systematiscae 

 Lehre von den Arzneymitteln. z Aufl. Marburg 1792. 

 8. p. 283.) optime probavit^ nec plumbi particulas^ 

 quae Mercurio minus puro forsan adhaerescant^ in- 

 culparem, sed aquam ipsam, cujus copia magna bi- 

 bitur^ aut clysmalis sub forma injicitur^ vermibus 

 inimicam esse dixeris. Aquam clysmate injectam fri- 

 goris etiam vi in Ascarides agere posse^ non est^ 

 quod moneam. 



Simili certe modo iluida plurima agunt, copia 

 magna ingesta, praeprimis quando diarrhoea aut 

 motus febriles superveniLint^ sic Taeniam Solium in- 

 tegram, satis magnam^ possideo^ ex decocti radicis 

 graminis usu, improviso dejectam. 



Debilioribus aut delicatulis aqua florum auran^' 

 tiacorum, vel ejusmodi, quid addi posset^ conf. Ke- 

 dii experimenta in §. 2. allaia. 



2. Oleum Chaberti. (Bibl. n. 199. oleum i^rae- 

 parandi methodus plurimis locis exstat v. c. Goeze 

 Naturgesch. p. 076. Vollstandiges Handbuch der 

 Vieharzneikunst. Herausgegeben von Chabert, 

 Flandrin und Huzard. 2. B. Berlin 1798- 8» P- 

 622.) Olei animalis empyrenmatici pars una tribn»; 



