109 



Obs. Gallis iirliem , qtiam cl. vir habitabat, 

 dirlpiendbus, musei et adversariorum partem ami- 

 sit , ut nonnisi differeniiam specificam hujus vcr- 

 mis referre possit. Ipse vero Gucullanos saepius ad 

 Esocis Lucii pylorum reperi, nulla quidem nota a 

 fipccie prima divGrsos^ nisi quod caput pone cucul- 

 lum interdum (non semper) increscat, ut vulgarem 

 Lucii Cucullanum ad C. elegantem amandare opor- 

 tuerit. Casu tamen piscis ille rapacissimus alienum 

 vermem continere potuit. Quidquid sit, species 

 ambigua confirmatione indiget. 



5. CuCUtLANUS FOVEOLAtUS R. Tab. Ilt flg. 4* 



Cucullanus: cwpite ohtuso snhtiis Joveo- 

 lato^ cucidlo globoso inutico* 



Miiller Zooh Dan. Voh I. p. 50. Tab, 33. fig. 



X — 11. C. marinus. 

 Idem in Schr. Berl. Naturf. I, p< 203^ 

 Gmelin Syst. Nat. p. 3052. n. 8- Cuc. marinus, 



39. cirratus , /S. muticus» 

 Tabl. Encycl. t. 35. fig. 10 — 15. (ic. Miill.) C. ma- 



rinuSi 

 Zeder Naturg. p. 80. C. marinuS. 



Hab. in Gadorum intestinis. MiiUer. 

 Descr. Vermis secundum iconem fere polli- 

 cem longus, tenuis, cinereO' luteus. 



Mas capite obtuso, cncullo globoso, striis 

 tenuibus longitudinalibus insigni, Miillero ab 

 altero latere impresso viso, seu foveam efficiente, 

 quod examine ulteriori dignum videtur, cum in 



