254 



Obs. 1. Speciebus insequentibus n. 3. et 4. 

 proxima, parte tamen corporis postica magis 

 attenuata ct longiore, nec non uncinulis longio- 

 ribus distincta. Mirum ceteroquin bas et quam 

 nunc diximus species minimas proboscidem et un- 

 cinos fere aeque magnos ac Echinorbyncbum Gigan- 

 tem, longissimuni, ofFerre. 



Obs. 2. Intestinis undique illaesis ex Upupae 

 abdomine depromtisEchinorhynchos mesenterio in- 

 iixos reperi , ex illis itaque egressi non fuere. Cum 

 Acari Ricini modo inbaerescat, nominaque trivia- 

 lia in tanto specierum qua partem affinium numero 

 difficilius bona condantur, a me impositum veni- 

 am inveniet. 



3. ECHINORHYNCHUS NAPAEFORMIS, R. 



Echinorhynchus: proboscide subglolosa^ 

 collo subnuUo vaginato, corpore aritrorsurn crassio' 

 re, cylindrico. 



Rudolphi Obss. P. I. p. 21. Heruca erinacei. 

 I d e m in W i e d. Arch. II. 2. p. 47. Ech. napae- 



formis. 

 Zeder Naturgesch. p. 150. n. 2. Ech. nap. 



H a b. In Erinacei eiiropaei colo Septembri 

 1792 solitarium reperi, postea frustra quaesivi, ne- 

 que alius quidem in animale vulgatissimo reperit, 

 tit rarissimus videatur. 



Descr. Vermis fere tres lineas longus, line- 

 am paene dimidiam crassus, albus. 



Prohoscis subglobosa, magna, medio papillata, 



