269 



Rudolphi in Wied. Ajrch. II, 2. p. 55. Ech. 



affinis. 

 Zed er Naturgesch. p. 15^2. n. 8- Ech. affinis. 



Hab. In inlestino Percae Jluviatilis saepissi" 

 jne, varioqtie anni tempore, Gasterostei aculeati 

 lunio , Siluri GlariiJis Majo, in ventriculo iHevro- 

 yiectis Flesi eodem mense copiose reperi. Hospita- 

 tur in Rsoce Liicio , Z e d e r. 



Descr. Verraes duas lineas ad pollicem longi, 

 molles, rugosi. 



Proboscis cylindrica , brevis , apice rotundata, 

 iindnorujn satis validorr.ni seriebus octo vel decem 

 transversalibus, non tamen dense aculeata. Colluni 

 distinctum breve. Corpus cylindricum pone anti- 

 cam partem crassius, postice attenuatum, apice 

 caudali obtviso. Maris cauda interdum sacculum 

 appeiisum offert; Feminae iconem dedi. 



Obe. 1. Zederus hanc speciem primws di* 

 etinxit, quae corpore rugoso, antrorsum crassiore, 

 coUo distincto, proboscide apice rotundata minus- 

 que armata a praecedente recedit, saepe vero ma- 

 gnitudine et proboscide oblique posiia convenit, et 

 specimina tantopere intermedia offert, ut fere cum 

 eadem conjungere raallem. 



Obs. 2. Ipse variis in piscibus (supra dictis) 

 Echinorhynchos {inveniendo, num ad angustatum» 

 utrum affinem pertinerent, diu haesitavi, tandem 

 «xamine repetito hucpotius amandandos esse didici. 



Obs. 3. Echinorhynchi brevicoUes a Miil- 

 1 e r o in Ferca cernua reperti , necdum mihi obvii. 



