abunde differt. Nonien a proboscide aculeatissima, 

 cum pristis serra comparanda, desumsi. 



Obs. 2. Miiller (Naturf. 2.?. p. 62.) se in 

 Esoce Belone Ecbinorhynchum reperisse tradit, cum 

 in hoc vero pisce p/.ieter speciem modo dictam, 

 etiam Ech. angusfatum n. 13. repererim, quo guus 

 pertineat, me fugit. 



37. ECHINORHYNCHUS SUBULATU3, Z 6 d. 



Echinorhynchus: proboscide ohlojigo • 

 ovali, collo hrevissimo parteque corporis antica 

 cylindrica aculeatis , postica subulata inervii. 

 Hermann im Naturf. ly. p, 177 — 179. Tab. 4. 



fig. 11, 12. Ech. alosae. 

 Schrank Verzeichn. p. 37. n. 89- Ech. alosae. 

 G m e I. Syst. Nat. p. 3049. n. 40. Ech. alosae. 

 Zeder Naturg. p. 159, n. 50. Ecb. subulatus. 

 Hab. In Clnpeae rhenanae (vulgo Alosae 

 dictae, conf. obs. 1.) intestino Hermann Majo 

 solitarium offendit. 



Descr. Vermis bipollicaris, vix lineam dinii» 

 diam crassus, collo parteque corporis antica ru- 

 bescentibus, reliqua et proboscide albis. 



Prohoscis oblongo-ovalis, sive cylindrica, me« 

 dio incrassata, apice obtusiuscula, uncinorum te- 

 nuium seriebus octo longitudinalibus , et quantum 

 ex icone patet, sedecim circa transversaiibus dense 

 armata. Collum teres, brevissimum, aculeorum 

 eeriebus duabus densis obsitum. Corpus cylmdri- 

 cum, parte antica crassiore, eedecim circiter acu- 



