| ) wi B i 
De Molluscorum per. Europam distributione : 
Sua cuique animali terre plaga, eaque vel an- 
gustior vel latior, pro habitaculo cessit, cujus limites 
non impune transit. Haec autem lex, exceptionibus 
quamvis obnoxia, in universum tamen valere vide- 
tur, ut quo quaque species magis ex coelo & are 
pendet, eo angustioribus circumscribatur babitandi, 
limitibus; nisi si, pro varia anni tempestate, variam 
terre plagam petere possit. Quo vero minus aéri ob- 
noxia animalia sunt, eo longius dispertita sub vario 
ccelo vitam agunt. Quz quidem lex de Molluscis 
quoque nostris valere videtur. Eadem enim JMollusca 
fiuviatilia, tum. Gasteropoda tum cephala, omni Eu- 
rope, ab Alpibus saltim  Pyrenzis, usque ad ultima 
septentrionis Scandinavici Juga communia sunt. At 
species alie lacus, alie flumina, aliz torrentes rivos 
potissimum amant; alie sunt maxime vulgares & 
ubique catervatim obvie, alie multo ubique rariores 
sunt & individuis valde paucioribus continentür. | 
Neque tamen hzc regula de generali liorum ani- 
malium per totam Europam distributione, exceptio- 
mibus suit caret. "Verosimile enim videtur, magnam 
dissimilitudinem medii illius, in quo vivunt Mollu- 
sca, dissimiles generare «& alere species. Sic mare 
balthicum, quod, quoad salsitudinem aquse, medium 
quasi est inter mare & lacum, proprias quasdam spe- 
cies habet, qua in nullo alio Scandinavie loco obve- 
niunt. Eadem ratio thermarum & fontium salsa- 
rum esse videtur ; (quibus tamen in patria nostra 
pla- 
