PITTA GRANATINA. 21 
Deze soort werd door den heer Drarp in het distrikt Pontianak op Borneo 
ontdekt en later door Dr. ScnwaNEr ook in het zuidelijk Borneo waargenomen. 
II. Soorten met eenen eenigzins verlengden en min of meer wigvormigen staart. 
G. Staart eenigzins wigvormig. 
Be VEREN UAS AAS 
Plaat 5, fig. 4 en 5. 
Van deze onderafdeeling is slechts deze eenige soort bekend. Zij werd in 1834 
door Dr. S. Mürrer aan de Zuidwestkust van Sumatra ontdekt. 
Hare kleuren, ofschoon eenvoudiger dan bij de meeste overige soorten, zijn 
zeer aangenaam. De borst en buik vertoonen een fraai donker ponceau-rood, 
hetgeen echter op de achterste vederen der zijden en op de onder-dekvederen 
van den staart min of meer in het donkerbruine trekt. Alle overige deelen van den 
vogel zijn vaal purper zwartbruin, hetgeen op den bovenkop het donkerst is en 
op den krop sterk in het roode trekt. Intusschen is deze tint afgebroken door eene 
smalle licht metaalglanzig blaauwe streep, die aan weêrszijde van boven het oog 
langs de zijden van het achterhoofd tot in den nek loopt, en even als de 
gelijksoortige streep bij P. granatina uit smalle, langwerpige vederen gevormd is. 
De vogel in het eerste kleed is geheel vaal maar tamelijk donker geelbruin, 
hetgeen echter op de borst en den buik veel lichter is. 
Bek zwart, bij de jongen in het bruine trekkend. Pooten bruinachtig leikleurig. 
Geheele lengte 7 duim. Vleugel 3V, duim. Staart 2 duim. Voetwortel 1, duim. 
Bek 10, lijn. 
De heer S. Mürurer zegt omtrent deze soort het volgende: 
“Van dezen sierlijken vogel hebben wij slechts weinige individuën bekomen 
en wel in het hooge, oorspronkelijke woud, dat de zuid-oostelijke hellingen van 
de vulkanische bergen Singalang en Tendike en het wijd uitgestrekte dal, door 
welke de rivier Ance stroomt, als eene ontzettende wildernis overdekt. Deze 
