Ot 
PITTA CYANURA. pj 
weekt. Het is zonder kunst of eenige stevigheid, uit drooge bladeren en wor- 
telen te zamengesteld, en soms ook met eenige grashalmen en dorre stukjes riet 
doormengd. Zijne bijkans half kogelvormige gedaante beslaat, in doorsnede , onge- 
veer een palm en vier tot zes duimen. De eijeren, vier tot vijf in getal, vergeleken 
met die der Europeesche vogelen, komen het naaste bij die van den Wielewaal 
(Oriolus galbula), maar zijn van eene minder langwerpige gedaante, en aan 
vele afwijkingen ten opzigte der kleur onderworpen. De rood-bruin-zwarte punten 
en vlekjes, en de heldere marmerachtige teekening, welke men dikwerf tusschen 
deze vlakken ziet, zijn meestal aan het stompe einde van het ei, als opeen 
gehoopt. Bij sommigen is deze teekening zoo bleek en onduidelijk, dat het ei vaak 
eenkleurig wit schijnt te zijn. Ook de gedaante verschilt somtijds, daar eenige 
langwerpig, andere meer rondachtig zijn. Onder de Indische vogelen zijn het 
veelal de eijeren van Eurylaimus nasutus en BEdolius longus, bij welke men 
overeenkomst met die van Pitta cyanura opmerkt. Over het geheel is de Pitta 
cyanura niet bijzonder schuw, ofschoon men ook somwijlen individuën aantreft, 
die zich niet gemakkelijk onder het schot laten komen. Opgejaagd wordende, vliegt 
zij meerendeels digt langs den grond, met sterken wiekslag en vrij snelle vlugt, 
verwijdert zich op meer of minderen afstand, en valt vervolgens, òf op den 
grond, òf op den eenen of anderen liggenden boomstam, of ook wel op de 
twijg van eenen stronk neder. Op den grond naar voedsel zoekende, ziet men 
haar nu en dan, even als een hoen met den poot krabben en de uit elkander 
gehaalde, dorre bladeren en het ontbloote plekje gretig met den bek doorzoeken. 
Haar voedsel bestaat uit aardwormen, kevers, termieten en andere insekten en 
hunne larven.” 
PITTA SCHWANERI. 
Plaat 6, fig. 4. 
Deze soort werd door den natuurkundigen reiziger, Dr. ScHwANEr, in het 
zuidoostelijk Borneo, in het district Banjer-massing ontdekt. 
