ö PITTA NOVAE GUINEAE. 
maar op de borst en den buik in het blaauwe, op den krop in het gele trekt; 
doordat de witte band op de vleugels smal en slechts op de vierde tot zevende 
slagpen beperkt is; dat het rood op het midden van den voorbuik door eene 
groote blaauwzwarte vlek vervangen wordt, en doordat de boven-dekvederen van 
den staart grootendeels de kleur van den rug hebben of slechts eenigen de wit- 
achtig metaalblaauwe metaalkleur vertoonen , die bij de overige soorten van deze 
onderafdeling zoo zeer in het oog valt. De staartpennen zijn groen, even als de 
rug, ofschoon een weinig donkerder. 
De bek is zwart en de pooten hebben eene vale lichtbruine kleur, terwijl de 
nagels nog lichter zijn. De oogen zijn, volgens Quvor en GArMarp, wit. 
Geheele lengte 6 duim. Vleugel 3 duim 5 lijnen. Staart 1 duim en 2 lijnen. 
Bek nagenoeg 9 lijnen. 
Deze soort werd door de Fransche reizigers Qvor en GArMARD aan de Noord- 
kust van Nieuw-Guinea ontdekt, en later door den Engelschen reiziger WArrLAcE 
bij de haven Dorey en ook op de Aroe-eilanden aangetroffen. Men kent tot nog 
toe geene bijzonderheden omtrent hare levenswijze, hare zeden en de wijzigin- 
gen, welke de kleuren van haar vederkleed mogelijkerwijze, volgens den leeftijd, 
kunnen ondergaan. 
PITTA BANGKANÁ. 
Plaat 2, fig. 5. 
Men heeft de ontdekking dezer Pitta te danken aan den Hoog-Edel Gestr. 
Heer J. F. R. S. vaN DEN Bosscur, thans Gouverneur van Sumatra's west- 
kust, voormalig Resident van het eiland Bangka, alwaar eenige voorwerpen door 
dezen onvermoeiden hoofdambtenaar verzameld en aan het Rijks Museum van 
Natuurlijke historie ten geschenke aangeboden werden. 
Zij onderscheidt zich van de overige soorten dezer onderafdeeling doordat 
de vederen van haren bovenkop, vooral die welke dit gedeelte aan de zijden 
begrenzen, aan hare tweede helft roodbruin zijn. Overigens heeft zij, behalve 
