DACELO CONCRETA, 25 
DACELO CONCRETA. 
Plaat 8, fig. 2, 3. 
Deze soort is, behalve door hare kleurverdeeling , vooral gekenschetst door hare 
stevige, meengedrongene gestalte. 
Hare geheele lengte bedraagt ruim 8 duim, die der vleugels 4 duim 4 lijnen, 
die van den staart 2 duim tot 2 duim 2 lijnen, van den bek 18 tot 20 lijnen. 
De bek is bruinachtig geel, hetgeen echter op de bovenhelft der bovenkaak 
door bruin vervangen wordt. De pooten schijnen eene vuile oranjekleur te hebben. 
Het vederkleed der oude mannetjes, die wij van deze soort bezitten , vertoont 
de volgende kleurverdeeling. De geheele bovenkop met het achterhoofd is groen ; 
maar deze kleur gaat naar het midden van deze deelen dikwijls in olijf- of zwart- 
groen, aan het einde van het achterhoofd in blaauwgroen over, en wordt van 
de teugels door eene, ook boven het oog loopende roestkleurige streep afge- 
scheiden. De teugels, de oogkring, het bovengedeelte van de oorstreek en 
van daar een breede band om den nek zijn zwart. De overige gedeelten van 
den hals, eene streep van den mondhoek over de onderhelft der oorstreek loo- 
pende en alle onderdeelen met de onderdekvederen der vleugels, zijn vurig roest- 
kleurig, hetgeen echter op de keel en van den middenbuik naar achteren lichter 
wordt. De knevelvederen, de mantel, de bovenzijde der vleugels en der staartpennen , 
zoo als ook de bovendekvederen van den staart, zijn donker kobaltblaauw, het- 
geen echter langs den voorrand van den mantel en de slagpennen , met uitzondering 
van haren buitenzoom, in zwart overgaat. De rug is overigens metaalglanzig licht 
groenblaauw. 
Het eenige wijfje, hetgeen wij van deze soort bezitten, onderscheidt zich van 
de oude mannetjes op eene zeer in het oog vallende wijze, doordien de schou- 
dervederen en vleugels, in plaats van blaauw, groen zijn, hetgeen aan het einde 
van elke veder door eene groote lichtbruinachtig gele vlek afgebroken is. 
