26 DACELO CONCRETA, , 
Deze fraaije en zeldzame soort werd door onze reizigers op de Zuidwestkust 
van Sumatra, en op de Zuid- en Westkust van Borneo waargenomen. 
DACELO CHLORIS. 
Plaat 10, fig. 3, 4. 
Dit is de gemeenste soort van IJsvogel van Oost-Indië, en zij is tevens over 
vele en ver van elkander verwijderde landstreken verspreid. De landen, waar 
men haar tot heden heeft opgemerkt, zijn Abyssinië, Cochinchina, de Philippijn- 
sche eilanden, Sumatra, Bangka, Java, Borneo, Halmahera en de omliggende 
eilanden, Ceram, Amboina, Boeroe, Banda ‚ Flores, Lombock, ‘Timor, de Soela- 
en Aroe-eilanden, de Westkust van Nieuw-Guinea en de Noordkust van Australië. 
Deze soort heeft een zeer eenvoudig, met groenblaauw , wit en zwart gekleurd 
3, 
vederkleed. Hare geheele lengte bedraagt ongeveer S duim, die der vleugels 3 
duim 9 lijnen tot 4 duim 3 lijnen, die van den staart 2 duim 5 tot 7 lijnen, 
van den bek 18 tot 21 lijnen. De bovenbek is geheel bruinzwart, de onderbek 
daarentegen bruingeelachtig wit, en slechts langs zijne zijranden en op het laat- 
ste derde zijner lengte bruinzwart. De pooten zijn zwartachtig. 
In het algemeen is de kleurverdeeling van het vederkleed van dezen vogel de 
volgende. De geheele bovenkop, de mantel, de rug, de bovenzijde der vleugels en 
staartpennen vertoonen eene groenblaauwe of blaauwgroene kleur, die op den 
staart veelal donker, op den stuit licht is, op de schoudervederen, en het mid- 
den van den bovenkop gemeenlijk in het olijfgroene, en op het voorgedeelte van 
den mantel in het zwarte trekt, op de groote slagpennen in zwart overgaat, 
maar boven de teugels door eene witachtige vlek afgebroken is. De teugels, de 
streek onder het oog, de oorstreek en een band om het achterhoofd loopende, 
zijn zwart, de onderdekvederen van den staart zwartachtig. Alle overige deelen, 
te weten de hals, de onderdeelen van den vogel en de onderdekvederen van de 
vleugels zijn wit. 
Er schijnt geen onderscheid in de kleurverdeeling tusschen beide seksen plaats 
