DACELO DIOPS. 31 
en het wit van de voorhoofdsvlekken en de nekkraag spelen in het rosse. 
Deze fraaije soort, door de nederlandsche natuurkundigen ontdekt, werd op 
de eilanden Ternate, Halmahera, Batjan en Morotai aangetroffen. 
DACELO LAZULI. 
Plaat 12, fig. 1, 2. 
Deze soort heeft in grootte en kleur veel overeenkomst met Dacelo diops, 
maar haar onderbek is, gelijk bij Dacelo chloris, aan de twee eerste derden van 
zijne onderzijde bruinachtig wit, de witte vlek aan weêrszijde. van het voorhoofd 
is klein, de witte nekkraag ontbreekt ten allen tijde, en alle onderdeelen achter- 
waarts van de keel zijn, bij beide seksen, licht blaauwgroen of, in andere woor- 
den, van dezelfde kleur als de schoudervederen, mantel en rug. 
De lengte der vleugels bedraagt bij deze soort 3 duim en 5 tot 7 lijnen, die 
van den staart 1 duim 10 lijnen tot 2 duim 2 lijnen, van den bek 15 tot 17 lijnen. 
Deze soort schijnt den Dacelo diops op Ceram en Amboina te vervangen. 
\ 
DACELO NIGROCYANEA. 
Deze soort , afkomstig van de kust van Nieuw-Guinea tegenover het eiland 
Salawatti gelegen, is ons slechts uit de beschrijving en afbeelding bekend, die 
de Engelsche reiziger Warvacr daarvan heeft gegeven. 
Haar bek is, gelijk bij Dacelo diops, geheel zwart, en zij heeft ook, ten op- 
zigte der kleuren, zeer veel overeenkomst met die van het wijfje dezer soort , 
met dat onderscheid intusschen, dat het blaauw aan de zijden van den kop, op 
den mantel en de schoudervederen door zwart vervangen is en dat bovendien 
de zijden van den romp eene geheel zwarte kleur vertoonen. De overige onder- 
deelen zijn, behalve de blaauwe kraag over den krop, zuiver wit, de bovenkop 
en de rug achterwaarts van den mantel lichtblaauw, de vleugels en staart don- 
kerblaauw. 
