DACELO LEPIDA. 39 
DACELO LEPIDA. 
Plaat 16, fig. 4, 5. 
Ofschoon, ten gevolge van de gedaante van haren bek, tot een ander geslacht 
behoorende, heeft echter deze soort ten opzigte der kleurverdeeling van haar 
vederkleed, de grootste overeenkomst met Alcedo solitaria; zij kan intusschen 
op den eersten oogopslag, daarvan onderscheiden worden door haren bek, die 
rood in plaats van zwart en aanmerkelijk grooter is. Bovendien is zij een weinig 
grooter, het blaauw van den rug speelt in het groene, en de roestkleur der onder- 
deelen is veelal donkerder en vuriger. De pooten zijn geelrood. Bij de jonge 
voorwerpen trekken de tinten der bovendeelen in het zwartachtige, en het rood 
van den bek is flaauw en door bruin afgebroken. 
De lengte van hare vleugels bedraagt 2 duim en 1 tot 4 lijnen, die van den 
staart 10 lijnen, van den bek 15 tot 17 lijnen. 
_ Deze kleine soort werd door onze reizigers op Morotai, Ternate, Batjan, Amboina, 
Ceram, op de Soela-eilanden en de Westkust van Nieuw-Guinea aangetroffen. 
DACELO CAJELI. 
Plaat 16, fig. 3. 
De Engelsche reiziger Warmace heeft deze soort bij het fort Cajeli op het 
eiland Boeroe ontdekt, en er werd ons van de westkust van dit eiland een, 
eenigzins verminkt voorwerp, door den onvermoeiden verzamelaar, den heer 
Hoepr, toegezonden. 
Zij nadert in vele opzigten den Dacelo lepida; maar zij is een weinig grooter, 
het groenblaauw van den rug is meer witachtig, de grondkleur der bovendeelen 
is een vrij zuiver zwart, hetgeen niet in het blaauwe trekt, en slechts op den boven- 
kop, de oorstreek en de vleugeldekvederen door licht groenblaauwe stipjes afge- 
