10 HALIAËTUS LEUCOGASTER. 
Oud. Groote slagpennen en grondhelft der staartpennen zwart; vleugels en 
rug grijs; alle overige deelen wit. 
Jong. Staartpennen witachtig, vooral naar achteren min of meer met bruin 
gemarmerd. Kop em keel witachtig ros. Nek en onderdeelen rosbruin. Alle overige 
bovendeelen bruin, op het midden der vleugels ros en wit als gemarmerd. 
Deze soort is van Burmah en Malakka over alle kusten van den Indischen 
Archipel tot op de Philippijnsche eilanden, Australië, Tasmanië en vele eilan- 
den van den westelijken stillen Oceaan verspreid. 
Zij is over het algemeen schuw, nadert echter de visschers, ten einde deel 
aan de vangst te hebben. Men ziet haar dikwijls onbewegelijk en uren achter- 
een op alleen staande hooge boomen zitten , waarop zij ook haar groot, uit boom- 
takjes vervaardigd nest plaatst. Zij begeeft zich dagelijks verscheidene malen naar 
de zee, waar zij, tusschen de hooge golven, met de Fregatvogels, jagt op vlie- 
gende haringen maakt. Zij eet ook het vleesch van de, aan den mond der rivie- 
ren, door de zee op het strand geworpene doode dieren. 
HALIARETUS INDUS. 
(Plaat 4, fig. 3, 4, 5). 
Dit is de kleinste soort van Zee-Arend van onzen Archipel, die zich echter 
door hare levenswijze en de kleuren van haar jeugdig kleed in sommige opzig- 
ten aan de Milanen aansluit, van welke zij zich echter door het gebrek aan 
eenen gevorkten staart onderscheidt. 
Vleugels 12 duim 9 lijnen tot 14 duim S lijnen. Staart 6 duim 3 lijnen tot 
S duim 7 lijnen. Middelteen 13 lijnen tot 15 en eene halve lijn. 
Oud. Zeer kennelijk aan de kleuren. Bek groenachtig. Oog lichtbruin. Was- 
huid geelachtig. 
Achterhelft der groote slagpennen zwart. Vederen van kop, hals, mantel, krop 
en borst wit, met of zonder zwarte schachten. Overige deelen bruinrood, hetgeen 
echter tegen het einde der staartpennen en op hare onderzijde in het witachtige trekt. 
