DE VOGELS VAN GUIANA. 



KLEUR, BIJZONDERE EIGENSCHAPPEN, 

 INSTINCT, ENZ. 



„Onder de vele oorzaken die tot de afscheiding der species mede- 

 werken, draagt, volgens Darwin en andere geleerden, seksueele selectie 

 of de preferentie van het wijfje voor het mannetje, dat haar het meest 

 behaagt of omgekeerd, vooral onder vogels, veel bij tot de ontwikkeling 

 en verandering der individuen en dus ook tot soortvorming. 



Toch is het moeielijk aan te nemen, dat het wijfje of het mannetje 

 in werkelijkheid eene keus doet. 



De verandering kan evengoed als zij werd opgewekt, ook verder 

 geschieden, behalve door licht, door energie en daarmede gepaard 

 gaande temperatuursverhooging tengevolge van de stemming of ver- 

 snelling van den bloedsomloop, beperkt tot enkele deelen van het 

 lichaam of wel gelijkmatig over alle deelen verdeeld. Ook het volgen 

 van een bepaald dieet kan soms den grondslag vormen tot het ontstaan 

 van bepaalde kleuren aan het vederkleed, een bijzonder instinct of 

 zelfs inwendige eigenschappen, zooals b.v. bij de Euphoniimc. ^) 



De energie bij vogels kan opgewekt worden bij het zoeken naar 

 prooi, bij het zingen het pronken of wel de voortplantings aandrift en 

 vechtlust. Het wijfje is meermalen wel de oorzaak der verandering, 

 doch zij oefent door selectie geen invloed er op uit. 



Er bestaat een gegronder reden, de fraaie kuif van Miisci7jora regm 

 toe te schrijven aan de neiging der vogels om steeds hunne kopvederen 

 op te richten, dan aan seksueele selectie. ^) De geheele familie der 

 Tyrannyda- vormt het bewijs hiertoe. Bijna alle species hebben de 

 gewoonte, bij het zoeken en aangrijpen eener prooi of onder het 



') Peper wordt verondersteld bij Papegaaien en Kanaries eene roode kleur op tc^ 

 wekken, terwijl maïs en het vet van den Anjoemara (Macrodon Irahira) geel zou 

 voortbrengen. Indien het voedsel echter van werkelijken invloed is bij de soortvorming, 

 dan geschiedt die denkelijk bij beide seksen in gelijke mate. Mij is geen vogelsoort 

 bekend, bij welke het mannetje een ander voedsel gebruikt of zijne prooi op eene 

 verschillende wijze aangrijpt dan het wijfje. 



') Bij Muscivorn regia bezitten beide seksen aan den voorkop een hooge kuif, die bij 

 het mannetje scharlakenrood, doch bij het wijfje oranjegeel van kleur is. Deze vogels 

 hebben tevens lange, stijve borstelharen om de snavelbasis. Zij voeden zich met tamelijk 

 groote en krachtige insecten en klapperen gestadig met den snavel. Meerdere dergelijke 

 gevallen doen zich voor bij onze vogels. Alle Papegaaien hebben min of meer de 

 gewoonte de vederen aan hun achterkop op te richten. Deze neiging bracht bij vele 

 species een verlenging of verkleuring der vederen te weeg, doch bij den Zonpapegaai 

 Deropivns accipitrimis ontstond een prachtige purpergetipte kraag of kuif bij beide seksen. 



