KLEUR, BIJZONDERE EIGENSCHAPPEN, ENZ. xxi 



het eerste vederkleed van jonge vogels (en misschien ook in vele 

 gevallen dat der volwassen wijfjes) onafhankelijk welke verandering 

 er gedurende het leven bij het mannetje of het wijfje of wel bij beide 

 seksen plaats vindt, is een stadium '), waarin de soort vroeger moet 

 verkeerd hebben. ^) 



Resumeerend kan dan ook met betrekking tot onze avifauna het 

 volgende vastgesteld worden: 



1. „Indien het mannetje tot volkomenheid opgegroeid zich door een 

 bijzondere kleur, lellen, naakte gedeelten der huid, aanhangsels, 

 meerdere grootte of lichaamskracht of anderszins physisch van 

 het wijfje onderscheidt, bezit hij ook een bijzondere eigenschap, 

 hetzij in geluid, dansen enz., waarin de verklaring van het ver- 

 schil tusschen de beide seksen kan gezocht worden. Inderdaad 

 hoe opmerkelijker het verschil in uiterlijk, hoe eigenaardiger ook 

 de oorzaak of de hartstochten. 



2. Indien beide seksen in volkomen staat elkander physisch gelijken 

 in kleur, grootte of anderzins, verschillen zij ook niet in bijzon- 

 dere eigenschappen of hartstochten. 



3. Hoe meer de mannetjes van twee nauwverwante species van 

 elkander verschillen, hoe eigenaardiger ook de bijzondere eigen- 

 schappen van elke soort. Hoe meer de wijfjes elkander physisch 

 in kleur of anderzins gelijken, hoe minder opmerkelijk het ver- 

 schil in bijzondere eigenschappen of hartstochten. 



4. Indien de bijzondere eigenschappen of de kleur het gevolg zijn 

 van het zoeken naar voedsel of oorzaken, waaraan beide seksen 



') Het kan zijn dat bij sommige soorten de ontwikkeling zó() snel geschied is, dat 

 wij gedurende het leven van het individu slechts een schemering ervan kunnen opmerken. 

 B.v. bij de .Scharlaken Ibissen doet zich een gele tint in het vederkleed voor, dat 

 misschien het stadium is van een vroeger geheel geel of oranjegeel vederkleed der soort. 



-) Sommige natuurkundigen beweren, dat de mindere schoonheid der wijfjes in verband 

 staat met de voortteling, m. a. w. dat de kleur een bescherming vormt gedurende den 

 broedtijd. Doch dat kan op goede gronden betwijfeld worden, vooral als men in aan- 

 merking neemt, dat sommige wijfjes, die er in vergelijking met de mannetjes van 

 dezelfde soort in onze oogen, beschermend gekleurd uitzien, veel fraaier of opmerkelijker 

 van kleur zijn dan de mannetjes en wijfjes van sommige andere species. Veel eerder 

 kan de neiging van het mannetje om de uitbroeding der eieren aan het wijfje over te 

 laten, gezocht worden in zijne meerdere rusteloosheid en vechtlust. Ook zou bij de 

 soorten, bij welke het mannetje in polygamie met verscheidene wijfjes leeft, hij niet in 

 staat zijn aan de eischen van zijn harem te voldoen. Zijn werk bestaat dan meermalen 

 in het wegdrijven van alle indringers en bescherming der broedende vrouwtjes (zie 

 Leistes guiancnsü). Bij andere species weer laat het mannetje het bmedende wijfje 

 dikwijls geheel aan haar lot over. 



