KLEUR, BIJZONDERE EIGENSCHAPPEN, ENZ. xxv 



invloed uitoefent, heb ik nimmer bij onze vogels kunnen opmerken. 

 Inteo-endeel heb ik steeds ondervonden, dat hoe opmerkelijker de 

 seksen onderling verschillen, hoe meer ook het wijfje als slavni van het 

 mannetje kan beschouwd worden of omgekeerd, zooals bij Roofvogels ^), 

 enkele Snippen enz. het mannetje voor het wijfje moet onderdoen. 



Seksuele selectie kan ook slechts plaats vinden bij wezens, ontwikkeld 

 genoeg om vergelijkingen te kunnen maken, doch hoe zij werkt bij 

 levensvormen, die blindelings hunne natuurdriften of hun instinct volgen, 

 is onverklaarbaar. Een jong, krachtig mannetje in het overgangs- 

 vederkleed % drijft meermalen een volwassen, fraai gekleurd, maar 

 zwakker individu weg en verzekert zich het bezit van het wijfje. Dit 

 krachtige mannetje bezit in zich de kiemen om in volkomen staat 

 tot een uiterst fraai individu op te groeien, omdat meerdere kracht 

 en hartstocht ook meerdere schoonheid of helderheid van kleur enz. 

 ten gevolge hebben. Maar het wijfje kan in dit geval onmogelijk eene 

 keus hebben uitgeoefend, terwijl het mannetje, juist door zijn meerderen 

 hartstocht, het eerste, hel beste wijfje zal opzoeken, doch niet uitkiezen. 



Toch wil ik niet beweren, dat er in de natuur geen antipathie kan 

 bestaan tusschen twee individuen, maar hiertegen kan aangevoerd 

 worden: „Wat deert de antipathie der hen den haan? Ook de tegenzin 

 van sommige tamme vogels om te paren met individuen van eene 

 andere kleur, kan moeielijk van toepassing zijn bij wilde vogels, daar 

 toch bij één soort alle individuen van dezelfde sekse ook dezelfde 

 kleur bezitten. Maar dit geldt slechts voor volwassen exemplaren. 



1) De reden, waarom bij de Rapiorcs het wijfje grooter en krachtiger is dan het 

 mannetje, staat vermoedelijk in direct verband met de teeldrift. Zelfs bij tot volkomenheid 

 opgegroeide exemplaren zijn de voortplantingsdeelen, vooral van het mannetje, moeielijk 

 te onderscheiden na of voor het broedseizoen; en hoewel hij er soms eemgszins fraaier 

 uitziet dan het wijfje, kan hij haar toch nimmer dwingen zich naar zijne wenschen te 

 voegen. Integendeel bestaat er grond tot de veronderstelling, dat bij Roofvogels, met 

 ,,hij haar", doch „zij hem"' opzoekt. 



2) Bij Rhaiuphocoehis jacapa, verschillende Spcrmophilas, Pipridw, Eudacimus sttber, 

 Ardeida- Gotingidcr enz. paren de individuen meermalen in hun gevlekt overgangs- 

 vederkleed omdat het volkomen costuum soms eerst na jaren bereikt wordt. Dat het 

 wijfje gedurende dezen tijd niet het schoonste mannetje kan uitkiezen, is verklaarbaar 

 en het krachtige mannetje, dat naderhand tot het schoonste zal opgroeien, behoeft niet 

 gekozen te worden, want hij kiest zichzelf. Onder vogellief hebbers zijn de beste individuen 

 eener soort welbekend. Ik had eens een jonge Euphonia violacea in het eerste groene 

 vederkleed. Dit vogeltje was zoo hartstochtelijk, dat bij het zien van een wijfje, het 

 met de vleugeltjes flapte onder het voortbrengen van allerlei geluiden. Bij den zang- 

 wedstrijd overwon het vele tot volkomenheid opgegroeide individuen. Ook jonge mannetjes 

 van E. fincM in het groen of tijgervoderkleed doen zich soms zeer hartstochtelijk voor. 



