XIV DE VOGELS VAN GUIANA. 



westzijde der Andes treft men de Plerolochidcc aan, terwijl ook de 

 Rheidir uitsluitend op de pampas van Argentina voorkomen. 



Met den heer Sclater en anderen ben ik de meening toegedaan, 

 dat een vergissing in de origineele beschrijving eener soort, slechts als 

 zoodanig moet beschouwd worden ; verder dat de specie-naam geen 

 eigenschap mag aanduiden, die de soort niet bezit, b.v. ThovuwpJiilus 

 catmdciisis trinitatus is geen passende naam voor een vogel, die niet in 

 Canada voorkomt evenmin als Thamnophiltis viridis voor een specie, 

 die geen schijn van groen in het vederkleed vertoont. Ook de verandering 

 van den soort- naam bij het overbrengen naar een ander geslacht is 

 gewenscht, b.v. Turdus phaecopygus-= Mendaphaecopygia. Is de geslachts- 

 naam nl. mannelijk en eindigt met us. dan moet ook de soortnaam 

 daarnaar geregeld worden. 



Andere natuurkundigen echter beschouwen den specie-naam slechts 

 als naam. Indien dus de origineele beschrijver een vergissing beging. 

 dan moet die zoo blijven ter voorkoming van meerdere vergissingen ? ! 



Het aantal tot nu toe bekende vogelsoorten bedraagt bijna 12000. 

 De avifauna der Guiana's telt omstreeks 1000 species. In dit eerste 

 deel komen voor 47 familiën en 16 orden. 



Voor zoover mogelijk heb ik getracht de moderne classificatie te 

 volgen, door aan elke soort diie namen te geven. Ik stem evenwel 

 geheel met de heeren Sclater, Dr. Finsch en andere experts overeen, 

 dat t7cce namen, de geslachtsnaam en de specie-naam voldoende zijn 

 ter aanduiding der soort. Hartert, Gr. von Berlepsch en andere natuur- 

 kundigen der moderne school beweren echter, dat, als 30 individuen 

 uit een streek verschillen van 30 individuen uit een andere plaats. 

 dan geldt elk als een afzonderlijke subsoort, aangeduid door drie 

 namen. Maar wat eigenlijk de typische soort vormt, hangt geheel af 

 van de origineele beschrijving, b v. vele onzer species zijn typisch, 

 omdat ze het eerst door Linnaeus, Schomburgck, Sclater, Salvin enz. 

 beschreven werden als afkomstig uit Guiana, dat tevens als de typische 

 woonplaats geldt. 



Treft men nu in andere lokaliteiten individuen aan, die eenigszins 

 verschillen van de typische soort, dan worden die individuen door 

 moderne natuurkundigen onderscheiden als subsoorten. 



Natuurlijk, hoe uitgestrekter de geographische distributie eener soort, 

 alsmede het opmerkingsvermogen van den onderzoeker ter onder- 

 scheiding van kleurtinten enz., des te meer subspecies er zullen af- 

 gescheiden worden, vooral onder vogels, die in afmeting nogal varieeren 

 of een gevlekt vederkleed bezitten, o. a. Uilen, Vinken enz. Om echter 



