SOORTEN, SUBSOORTEN, ENZ. xiii 



der Guiana's, waaraan kan toegevoegd worden het aangrenzende gebied 

 der Orinoco. 



„De Kolonie Suriname gelegen aan de noordkust van Zuid-Amerika, 

 tusschen 54° en 58" Westerlengte van Greenwich en 2° en 6" Noorder- 

 breedte, beslaat eene oppervlakte van 15.000.000 Hectaren (150000 KM^ 

 of 2734 D G. mijlen). Zij grenst ten noorden aan den Atlantischen 

 Oceaan, ten oosten aan Fransch Guiana (Cayenne), ten Zuiden aan 

 Brazilië en ten Westen aan Engelsch Guiana (Demerara). De oostelijke 

 grens loopt over de Marowijne, de zuidelijke over het Tumuchumac- 

 en het Akarai-gebergte en de westelijke grens over de rivier de Corantijn. 



Ongeveer twee derde van bovengenoemde oppervlakte der Kolonie 

 is door reizigers bezocht; van het overige deel is niets bekend. 



Over eene geschatte breedte van 50 K.M. is het noordelijk deel van 

 Suriname bijna geheel vlak en gedeeltelijk beneden het peil der spring- 

 vloeden. Het lager deel wordt ten zuiden begrensd door eene kromme 

 lijn, loopende van af de Marowijne ter hoogte der Wane-kreek in 

 W. Z. W. richting tot de Corantijn en gaat dan over in een strook 

 lichtgolvend terrein, waarin zich de Savanna's bevinden, terwijl 30 a 50 

 K.M. zuidelijker het landschap heuvel- en bergachtig wordt. 



Suriname bezit een heet, doch gezond klimaat. De gemiddelde 

 temperatuur bedraagt 27.48° Celsius, doch deze hitte wordt getemperd 

 door verfrisschende zeewinden. De gemiddelde regenval in gemiddeld 

 206 regendagen bereikt 231.4 m.M. (W.L. Loth.) 



Van het Oosten naar het Westen gaande, wordt Suriname door- 

 sneden door 8 machtige hoofdstroomen, die gevoed worden door 

 talrijke zij-rivieren en kreken. In hun bovenloop vormen zij water- 

 vallen en stroomversnellingen, doch zijn, nabij hunne mondingen onder- 

 hevig aan den invloed van het getij. 



De avifauna van Suriname komt overeen met die van Cayenne en 

 Demerara, hetgeen niet te verwonderen is, in aanmerking genomen 

 de gelijke distributie van land, water en plantenleven. In Venezuela 

 echter beginnen de soorten reeds min of meer te veranderen en als 

 het ware een overgang te vormen tot de species van Centr.-Amerika. 

 Toch worden meer dan 400 van de 4Ó8 soorten door Hartert en 

 Gr. van Berlepsch beschreven als voorkomende langs de Orinoco, ook 

 in de Guiana's aangetroffen, hetgeen eveneens het geval is met omstreeks 

 550 der bijna 1300 species, door Pelzeln aangegeven als behoorende 

 tot de avifauna van Brazilië. Tevens treft men vele vogelsoorten, 

 inheemsch in Peru, ook in de Guiana's aan. Vooral de Formicariidw 

 zijn in de Guiana's door talrijke species vertegenwoordigd. Aan de 



