6 PODICIPEDID^. 



niet in de lucht stijgen; daartoe is eerst een korte aanloop 

 over het water noodig. Hun nogal snelle, maar zelden lang- 

 gerekte vlucht, geschiedt met gestrekten hals en pooten, die 

 tevens, bij gebrek aan staart, als stuur dienst doen. Maar alleen 

 in uitersten nood, want gewoonlijk biedt het struikgewas of 

 drijvende waterplanten, eene veilige schuilplaats aan. 



Opgeschrikt te midden van een open plas, laten M. zich, 

 bijna zonder een rimpel te veroorzaken in het water zinken 

 en zwemmen zoo voort, met alleen de neusgaten boven de 

 oppervlakte. Scherp moet inderdaad de blik van een jager 

 zijn, om die snavelpunt te onderscheiden tusschen de drij- 

 vend grashalmen, takjes, enz. aan de wateroppervlakte. Dit is 

 dan ook de reden, dat niettegenstaande M. zeer talrijk op eene 

 plaats voorkomen, men zelden of nooit een vogel te zien krijgt. 



M. leven bij paren, uitsluitend in het water, naderen alleen 

 in uitersten nood het land, maar slapen zelfs, met de pooten 

 opgetrokken ter hoogte der vleugelranden en de koppen 

 rustende tusschen de schoudervederen, drijvende, evenals kurken. 

 Overvalt hen een storm, fluks keeren ze den kop naar den 

 wind toe en rijden, met de pooten in het water flappende, 

 over de ruggen der aanrollende golven. 



Hun prooi, vooral visschen, vervolgen M. onder water 

 en maken als voortstuwingskracht alleen gebruik van de 

 pooten. Overigens bestaat hun voedsel uit slakjes, kruipende 

 diertjes, insecten, wormen, of enkele malen zelfs planten- 

 zelfstandigheden. 



Op land daarentegen zijn M. geheel hulpeloos, omdat hunne 

 korte, ver naar achter van het lichaam geplaatste pooten, hen 

 noodzaken, rechtop en met een waggelende gang te loopen. 



M. worden met voorlaad- of percussiegeweren niet gemak- 

 kelijk gedood, omdat ze in staat zijn bij de flikkering van het 

 slaghoedje, snel onder te duiken. Tegenwoordig echter gaat 

 dit moeielijker, omdat men moderne achterladers gebruikt. 



Al onze ]M. volgen dezelfde levenswijze. Van den bodem 

 der poelen vergaren ze modder of ander rottend materiaal, 

 dat dan, te zamen met waterplanten, tot een drijvend nest 

 gevormd wordt en vastgehecht of geankerd aan levende 



