2 LARID^. 



bevinden zich enkele verdraaide lijnen, enz. De onderliggende 

 bevlekking is licht purperkleurig. " (Cat. E. Br. Mus.). 



M. A/m. 43 X 30 m.M. 



De drie exemplaren werden gecollecteerd door A. H. 

 Holland Esqi'e gedurende de maand November in Argentina. 

 (Oates.) 



S. forsteri, Nutt. = td., Schlegal, Mits. P. B. 



Ad. Zom.ved.kl. Geheelen bovenkop zwart ; rug en vleugels paarlgrijs, binnen- 

 randen V. d. binnenvlag der buitenste slagp. v. d. isten rang wit, uitgezonderd de 

 tippen; ond.d. wit; staart licht paarlgrijs, de buitenste rectrices donkerder aan het 

 endoedeelte waar de binnenvlag altijd donkerder is dan de buitenvlag ; snavel dof 

 oranjegeel (bij levende vogels) het end derde echter zwartachtig ; pooten oranjerood. 

 Wint.ved.kl. Ongeveer hetzelfde, maar de kop wit, min of meer met eene 

 grijsachtige tint overtogen of zwart gevlekt ; een zwarte plek aan elk der kopzijden 

 om de oot^en; staart korter en minder gevorkt, de buitenste vederen breeder en 

 minder verlengd ^Ridgvvay) ; snavel lichter oranjekleurig, bruinachtig of zwartachtig ; 

 pooten lichter van tint, meer bruinachtig oranjegeel. Jong. Ongeveer hetzelfde als 

 ad. in het wintervederkleed, maar de rug, vleugels etc. min of meer gevlekt en 

 overtogen met eene bruinachtige kleur; staart korter. Jong in dons. Licht geel- 

 achtig bruin, borst en buik witachtig; bov.d. onregelmatig gemarmerd en bevlekt 

 met zwart; kopzijden met enkele zwartachtige vlekken. L. 36, vi. 24, st. 12.5 

 tot 19.2, gevorkt voor ongeveer 5.8 tot 12.5, tars. 2,4, culni. 4. Geogr. dist. Zom. 

 Gematigd N.-Amerika noordwaarts tot Manitoba. [Fint. Centr. en Z. -Amerika tot 

 Brazilië. Loi. dist. De zeekust. 



In de kolonie komen Forster's Zeezwaluwen, eng. Forster's 

 Terns, fr. Sternes de Forster, even zeldzaam voor als de voor- 

 gaande soort, doch bewonen zoowel de zeekust of rivieroevers 

 als zwampachtige streken. Dr, Brewster beschrijft haar alarm- 

 kreet als krassend en eentonig, veel gelijkend op het geluid 

 van een sperwersoort. Volgens O. Davies vliegen zij zeer sierlijk. 



S. F. broedt gedurende den zomer, van af Texas noord- 

 waarts door de vallei der Mississippi tot St. Clair Flats en 

 Manitoba. Evenzoo op de noordelijker West-Ind. Eilanden. 



Mr. Ridgway vond F, Z. in menigte broedende op Cobb's 

 eiland, Yirginia. Zij waren even talrijk als de Gewone Zee- 

 zwaluwen S. hirundo, maar minder in aantal dan Gelochelidon 

 nüotica. 



De nesten bevonden zich meestal in met gras begroeide 



