36 



LARID^. 



buitenvlag der lange buitenste staartpennen, die steeds don- 

 kerder van kleur is dan de binnenvlag en niet omgekeerd. 

 Borst en buik zijn ook niet wit, maar overtogen met paarlgrijs. 



Van S. macrura verschillen ze door haar zwart getipten 

 snavel, langer pooten, benevens anders gekleurde slagp. v. d. 

 eersten rang. 



W. Z. hebben eene groote geographische verbreiding, zoo- 

 wel in het oostelijk als westelijk Halfrond. Over haar levens- 

 wijze schrijft Chapman : „Vijf jaren is het geleden dat ik de 

 „ broedkoloniën van Common Terns op Guli's Eil. L. I. bezocht. 

 „Nog voel ik de lucht trillen door de schorre, half dreigende 

 „geluiden uit bijna twee duizend vogelkelen. Nu en dan daalt 

 „er een neder ten einde zijn nest aan mijne voeten te bescher- 

 „men. Daar klinkt een schot. Een oogenblik van stilte, weer 

 „volgt het „tearr, terrrr, sirish !" de lucht is bezaaid met heen 

 „en weder vliegende, schreeuwende vogels. Nutteloos was het 

 „mijzelf te verbergen, geen oogenblik gedurende mijn bezoek 

 „hielden de vogels op met vliegen of lawaai maken." 



Dit kleine, verlaten, onbewoonde, zandige eiland, slechts een 

 paar akkers in oppervlakte, vormt te zamen met Muskeget 

 Eil. aan de kust van Massachusetts, de eenige plaatsen van af 

 New-Yersey tot ]\Iaine, waar W. Z. nog in kleine hoeveel- 

 heden broedt. Welk een illustratie van de hebzucht der mannen 

 en onnadenkendheid der vrouwen. De mode, die eenmaal van 

 het Vischdiefje zijn kleedje vorderde, heeft lang reeds nieuwe 

 slachtoffers gevonden en de paarlgrijze vederen liggen in de 

 vuilmand. Thans zijn de Aigrettes aan de beurt. 



J. Daalder Dz. zegt, dat Vischdiefjes overal langs de kusten 

 van Nederland voorkomen. 



Zij vliegen boven het water langs tot dat plotseling een 

 vischje of garnaaltje ze „staande" houdt in de lucht, wat door 

 snelle en korte vleugelslagen mogelijk is. Men noemt dit 

 „bidden". Als zoo'n biddend vogeltje zijn kans schoon ziet, 

 worden de vleugels langs het lichaam gestreken, en met kracht 

 en loodrecht schiet het omlaag in het water, waar het bijna 

 altijd zijn prooi weet te grijpen. Spoedig herrijst het uit den 

 vloed. Vleugels en kop worden even heen en weder bewogen. 



