42 



LARID^. 



zwarte vlekken; achterkop zwart; snavel lichtgeelachtig of zwartachtig; pooten 

 licht geel. Jong. Bov.d. en staart aan het uiteinde zwartachtig en geelachtig gevlekt ; 

 slagp. v. d. isten rang als bij ad.; ond.d. wit; snavel zwartachtig. ybw^ in dons. 

 Bov.d. grijsachtig wit, varieerend tot geelachtig, gewoonlijk zwartachtig grijs gevlekt ; 

 kop met duidelijke, onregelmatige, zwartachtige vlekken; ond.d. geheel wit. L. 22.5, 

 vl. 16.5, st. 8.9, gevorkt voor ongeveer 4.3, tars. 1.5, culm. 3. Geogr. dist. Zovi. 

 Vereenigde Staten. Wint. Centr. en het Noorden van Z. -Amerika en de West-Ind. 

 eilanden. Lok. dist. De zeekust. 



De Dvverg-Zeezvvaluw of Kleine Zeezwaluvv, eng. Least 

 Tem, fr. Sterne naine, behoort tot het ondergeslacht Sternuia. 

 De vleugel is omstreeks tweemaal zoo lang als de staart, die 

 voor ongeveer zijn halve lengte gevorkt is. 



Chapman zegt: „Deze kleine Zeezwaluwen komen in levens- 

 wijze overeen met de andere soorten, doch zouden zich naar 

 men beweert, behalve met visch, ook met insecten voeden. 

 Haar alarmkreet klinkt als het geluid van een biggetje. 



In de kolonie worden D. Z. zeldzaam en onregelmatig aan- 

 getroffen en behooren hier tot de trekvogels. 



S. A. broedt gedurende de maanden Mei en Juni. Groote 

 koloniën bestaan in de meer noordelijke West-Ind. eilanden, 

 de kust van Mexico en Florida. Geen nest wordt gebouwd. 

 De 2 of 3, zelden 4 eieren, liggen zoo maar op het bloote 

 strand tusschen steentjes, schelpen enz. De vorm der schaal is 

 gewoonlijk tamelijk spits ovaal ; de grondkleur varieert van af 

 licht roomkleurig tot licht geelachtig bruin, min of meer donker 

 bevlekt met verschillende bruine en purperkleurige tinten. 



M. A/m. 32 X 25 m.M. 



De exemplaren varieeren uitermate. Bij enkelen vloeien de 

 vlekken ineen aan het stompe end der schaal ; tevens zijn de 

 purperkleurige schalenvlekken duidelijk. De eieren komen min 

 of meer overeen met den grond, waarop ze liggen en kunnen 

 moeielijk op een afstand onderscheiden worden. 



- S. superciliaris, Vièill. = id., Schlegal, Mus. P. B. 



Ad. ged. het hroedseizoeii. Ongeveer als de voorgaande specie, maar grooter 

 en krachtiger, het zwart aan de knevelvlekken zeer smal ; mantel en staart donker- 

 grijs met een bruine tint aan de binnenste slagp. v. d. 2den rang; de vier buitenste 

 slagp. v. d. isten rang over het algemeen zwartachtig met naar verhouding smalle 



