^2 DIOMEDEIDiE. 



oostkust van Amerika. Geen der soorten is met zekerheid 

 langs onze kust aangetroffen. Toch moeten enkele species hier 

 meermalen voorbij dwalen, ten minste een soort, Diomedea 

 exiilans, is bekend uit Tampa Bay, Florida en eene andere, 

 Thalassogcroii cubninatiis, uit Quebec. 



Maar de mogelijkheid bestaat ook, dat deze vogels hun 

 weg over de landengte van Panama namen. 



A. behooren tot de allergrootste Zeevogels en tevens de 

 dikste van alle Watervogels. Alle hebben een min of meer 

 z waren lichaamsvorm ; de snavel is langer dan de kop, het 

 uiteinde gekromd en terzijde aan den wortel voorzien van 

 buisvormige neusgaten ; aan de korte, onbevederde in het 

 midden van den romp geplaatste pooten ontbreken achter- 

 teenen en klauwen; de voorteenen zijn door zwemvliezen 

 verbonden. De vederen staan dicht op een, meest wit en 

 zwart van kleur. Tusschen de huid en het vleesch is een laag 

 vet. Het elastische vel aan den hals laat de inslikking van 

 groote prooi toe. 



Beide seksen en jongen gelijken elkander in vederkleed. 

 maar de mannetjes zijn een weinig grooter. 



Door hunne lange, groote, maar naar verhouding smalle 

 vleugels, vliegen A. onberekenbaar snel, meestal in breede 

 kringen of ook dikwijls recht tegen den wind in of met 

 den wind mede. Toch valt hen het opstijgen zeer moeielijk, 

 vooral van de wateroppervlakte af. Klapwiekend slaan ze dan 

 met hunne pooten op het water, maar schijnen, eenmaal opgevlo- 

 gen, als het ware op de lucht te drijven, nu eens rechts, dan 

 weder links hun lichaam werpende, bijna zonder beweging in 

 hunne ontzaggelijke vleugels. Slechts bij onstuimig weder 

 verheffen A. zich hoog in de lucht of rusten en zwemmen, 

 ver van het land af, op de baren. Voor hen bestaan geen 

 afstanden, ^^^.n oceanen. 



Op het land ziet men A. zelden anders dan gedurende het 

 broedseizoen. Hun geluid klinkt onaangenaam en gelijkt op 

 dat van Pelikanen. 



Het voedsel van A. bestaaat grootendeels uit kleine zoog- 

 dieren, doode visschen, enz. Hun gulzigheid (de dwalende 



