70 



ANHINGID^. 



Gewoonlijk ziet men A. bij paren of eenzaam op een boom- 

 stronk of afhangenden tak langs het water zitten, onder het 

 heen en weder bewegen hunner lange, slangachtige halzen. 

 Nadert er gevaar, en is het water nabij, dan laten ze zich 

 vlug en onhoorbaar zinken, duiken en zwemmen snel onder 

 de oppervlakte, terwijl hunne halzen en zeer kleine koppen 

 als slangen boven het water uitsteken, 



In boomen verrast, laat de A. zich loodrecht naar beneden 

 in het water vallen en verbergt zich, evenals een Moerasduiker 

 tusschen het struikgewas langs den oever of vliegt ook wel in 

 de hoogte en zeilt er rond als een Gier. 



A. zwemmen met uitgespreide staarten, flunne als een touw 

 uitziende en even buigbare halzen kronkelen ze naar alle 

 richtingen en gelijken zoodoende wel wat op „half vogel, half 

 slang". Onder water vervolgen A. met groote snelheid kleine 

 visschen, die hun hoofdvoedsel uitmaken en zwemmen dan met 

 ingetrokken halzen tot dicht in de nabijheid der prooi. Als 

 een lans of spies wordt nu de kop met den spitsen, aan het 

 eindgedeelte van inkervingen voorzienen snavel, vooruit gewor- 

 pen en door de vervolgde prooi heen gedreven. 



Op het land waagt de A. zich zelden. Ontmoet men hem 

 daar, dan rekt hij den hals uit en vliegt regelrecht naar het 

 water toe, om er snel onder te duiken, enkele minuten onder 

 de oppervlakte te vertoeven, alvorens lucht te komen scheppen 

 en dan oogenblikkelijk weer te verdwijnen. 



De jacht op A. is dan ook zeer moeielijk, want de gewonde 

 vogel ontsnapt in den regel ; het schot moet dus doodelijk 

 zijn, hetgeen zeer moeielijk gaat, wijl alleen de lange hals en 

 de kleine kop van den zwemmenden vogel als mikpunt kan 

 dienen. Tevens zijn A. zeer schuw en nemen reeds op grooten 

 afstand van een naderenden jager, de vlucht. Over het alge- 

 meen zijn ze ook volstrekt niet luidruchtig en laten slechts 

 zelden een kort gekras of liever gegurgel hooren. 



A. A. broedt in N. -Amerika, van af Maart tot Mei en in 

 Suriname gedurende het kleine regenseizoen. De uit takjes, 

 wortels, mos, enz. gemaakte nesten, worden geplaatst soms 

 laag bij den grond, gewoonlijk echter in hooge boomen, maar 



