PELECANUS. 75 



Beide seksen gelijken elkander in vederkleed, maar de 

 mannetjes zijn iets grooter dan de wijfjes. De jongen ver- 

 schillen aanmerkelijk. 



Elf species zijn bekend, verspreid over de warmere deelen 

 van den Aardbol. In Amerika komen voor 4 soorten, waarvan 

 slechts een soort in de Guiana's wordt aangetroffen. 



P. leven bij troepen, vooral langs zeekusten. Hun voedsel 

 bestaat uit visschen, die ze al zwemmende bemachtigen of van 

 uit de lucht dalende en onder water duikende, vervolgen. 



Hun vlucht is krachtig, maar langzaam ; zes of zeven vleugel- 

 slagen worden gevolgd door een kort vooruitzeilen, hetgeen 

 al de vogels van een troep te gelijk doen. 



P. nestelen te zamen in groote roekeriën of koloniën, vooral op 

 rotsachtige eilandjes. De nesten worden gebouwd op den grond 

 of in lage boomen. De 2 tot 5 eieren zijn in den regel ellip- 

 tisch, zelden ovaal, witachtig van kleur, maar geheel overdekt 

 met een dikwijls ongelijke kalklaag. 



Species. 



PELECANUS, L. 



- P. fuscus, L. = ld., Cab. in Schomb. Reis. = id. Schlegal 

 Mus. P. B. = Pelican brun d'Amerique, Daub. 



Ad. Ged. het hrofdseizoeii (Febr.—Aug.) Korte, stijve pluimpjes aan den bovenkop ; 

 kuif, een plek aan bovenborst en bovenzoomen v. d. keelzak stroogeel ; lijn aan 

 elke zijde der borst wit; achterkop, nek en een plek aan den voornek varieerend 

 roodachtig bruin tot bijna zwartachtig ; bov.d. en zijden zilverachtig grijs, de vederen 

 met bruinachtig zwarte randen ; schoudervederen, vl.dekv., slagp. v. d. 2den rang 

 en staartp. zilverachtig grijs; slagp. v. d. i^ten rang zwart; ond d. donker zwart- 

 achtig bruin, gestreept met wit; aantal staartp. 22; snavel grijsachtig, getint met 

 bruin en met onregelmatig karmijnroode vlekken ; tip v. d. boven en endhelft v. d. 

 ondersnavel zwartachtig ; naakte plek om de oogen blauw ; keelzak dof groenachtig 

 bruin of olijfbruin ; pooten zwart; iris geelachtig. Na het broedseizoen. Achterkop 

 en geheelen nek wit, min of meer stroogeel getint. Jong. Als ad., maar de kop en 

 nek grijsachtig bruin en het overig vederkleed bruiner en doffer van tint ; ond.d. 

 wit getint met bruinachtig grijs aan de zijden en van achter. L. 132—124, vl. 



