DAFILA. 97 



beschermt. De jagers trekken uit met dubbelloopgeweren, 

 maar betrekkelijk weinig patronen. Men weet vooraf, dat 

 slechts een paar schoten voldoende zijn, ten einde een vol- 

 doenden voorraad Eenden te verzekeren. Bij de pans geko- 

 men, scheiden de jagers zich in twee troepen. Elk trekt 

 dan naar een vooraf bepaalde plaats. In stilte op den buik 

 kruipt men nu vooruit. Want het struikgew^as is laag en 

 de vogels zien scherp. Bij de pan genaderd, bemerkt men 

 slechts enkele Eenden. Geen nood, een der jagers richt zich 

 op en maakt, door de hand tegen den mond te brengen, een 

 zuigend geluid. Daarna laat hij zich onmiddellijk weder op den 

 buik neder. Alle aanwezigen brengen nu het geweer, waarvan 

 de haan reeds te voren werd gespannen, tegen den schouder. 

 Een eigenaardig schouwspel vindt nu plaats. Het geluid heeft 

 nl. de Anaatjes verschrikt of liever nieuwsgierig gemaakt. 

 De geheele troep richt den kop naar één kant. Voor zoover 

 het oog reikt zwemmen de Eenden naar elkander toe, verge- 

 zeld van een sissend geluid, voortgebracht door het water. 

 Zoo vormen alle één hoop, één vlakte van dicht tegen elkander 

 gedrongen vogels. Bij honderden steken de lange witte halzen 

 als stokken boven het water. Maar geen gesnater noch gekwaak 

 laat zich hooren. 



Vuur! klinkt het eensklaps, gevolgd door verscheidene 

 schoten. Onder luid gesnater en klappende vleugels vluchten 

 de Anaatjes naar één kant toe. Te laat, want de pan is bedekt 

 met dooden en stervenden. Alle jagers werpen nu hun geweer 

 weg en springen te water. Overal trachten de gewonde vogels 

 zich te verbergen, maar worden onmeedoogend achterna gezet ; 

 het dubbeltje, dat men meer krijgt voor een levenden vogel, 

 verstompt elk gevoel van medelijden. 



Na den buit te hebben opgehaald, verbergt men zich opnieuw, 

 want de ondervinding leerde, dat de opgejaagde Eenden regel- 

 recht naar een andere pan toevlogen, waar andere jagers hen 

 opwachten. Zoo gaat het voort tot de buit of hever prooi 

 groot genoeg is om naar de stad te worden overgebracht en 

 daar rondgevent tegen 50 cent per dooden en 60 cent per 

 levenden vogel, 



7 



