I I 2 PHCENICOPTERIDxÏ:. 



heeft: „Zij is wel groot, maar ik zal probeeren". De F. daaren- 

 tegen denkt: „het voorwerp ziet er niet zoo groot uit, maar 

 ik zal mij er liever niet aan wagen". Het gevolg hiervan 

 is, dat in den loop der tijden de Arapapas steeds grooter 

 en grooter prooi zoeken, terwijl de F. zich met wormpjes, 

 garnalen en kleine weekdieren tevreden stelt. 



Naar mijne meening is de wijze van voeden der F. oorzaak 

 van hun langen hals en lange pooten. Door in den loop der 

 eeuwen gestadig naar onder toe hangen, groeide de hals uit, 

 terwijl de stuit naar boven gestooten werd. 



Laat iemand de houding van een voedenden F. aannemen 

 en hij zal dadelijk begrijpen wat bedoeld wordt. 



Het is een prachtig gezicht een troep van duizenden Zee- 

 ganzen waar te nemen op een open modderbank. Naar men 

 wil, plaatsen ze dan schildwachten uit, die bij nadering van 

 gevaar kennis geven aan de overige van den troep. Reeds op 

 grooten afstand van een naderende boot nemen ze dan ook 

 reeds de vlucht. 



Het opstijgen gaat echter moeielijk ; daartoe is eerst een lange 

 aanloop van dikwijls honderden meters noodig. Alle individuen 

 van een troep nemen den aanloop terzelfder tijd. Alle huppelen 

 of liever springen dan vooruit, onder het klappen der vleugels, 

 totdat de een na den ander langzaam de lucht instijgt. 



Eerst is de vlucht onregelmatig en vliegen ze door elkander. 

 Maar dit verbetert gaandeweg, zoodat ten laatste, hoog in de 

 lucht, de geheele troep voorttrekt in den bekenden V-vorm 

 der Reigers, elke vogel evenzoo met de pooten recht naar achter 

 uitgestrekt en den hals S-vormig gebogen, zoodat dekoptusschen 

 de schouders te liggen komt. Op boomen wagen Am. F. zich nooit. 



Op den harden grond kan de Am, F, moeielijk loopen en 

 struikelt bij eiken stap, maar slingert om zich staande te houden, 

 den zwaren kop tusschen de pooten, heen en weder. In het 

 eerst zijn die slingeringen lang ; de vogel maakt dan al dan- 

 sende eenige passen voor- en achteruit, totdat hij ten laatste 

 zijn balans herkrijgt. 



Am. F. slapen des nachts staande op één poot, terwijl hun 

 kop op hun rug rust. Wanneer jagers zoo'n slapenden troep 



