I^O IBIDlDyE. 



kin en bovenkeel naakt, donker vleeschkleuti<; bij levende vogels, geelachtig bij 

 geprepareerde huiden; snavel zwartachtig bruin, maar zeer varieerend in tint; bij 

 vele individuen zelfs geheel vuil geelachtig of zwartachtig ; pooten eu iris karmijnrood. 

 O Snavel iets kleiner maar zeer varieerend in lengte. Jong. Bov.d. bruin, de 

 vederen met lichter bruine randen ; slagp. donkerbruin met een groenachtigen olie- 

 glans; onderrug, stuit en dekv. bov. d. st. wit; laatstgenoemde met grijsachtige 

 randen, basishelft v. d. staart dof wit gevlekt met bruin ; endhelft lichter bruin met 

 donkerder banden ; kop en nek rondom min of meer lichtbruin met donkerder 

 strepen ; overige ond.d. dof wit ; iris bruin ; pooten zwartachtig ; snavel varieerend 

 zwartachtig tot geelachtig of bruinachtig. Jong in do?is. Bov.d. zwartachtig, over- 

 gaande in witachtig aan de ond.d. L, 48, vl. 27, st. 8, tars. 7.8, culm. 12.3. 

 Geogr. dist. De Guiana's, Rio Negro, alsook de grootere Antillen en enkele malen 

 in Florida en Texas. Lok. Jïst. Vooral de kustzoom. 



Volwassen Scharlaken Ibissen, eng. Scarlet Ibisses, fr. Ibises 

 rougs, zijn onmiskenbaar en behooren niet alleen tot de fraaist 

 gekleurde, maar ook tot de talrijkste onzer watervogels langs 

 de kust en de rivieroevers, tot zoover het getij reikt. In Suriname 

 staan ze bekend als Flamingo, bij de Arowakken als Kolokolo, 

 bij de Caraïben als Wala en bij de Warrau's als Timoeksen. 



Gedurende het broedseizoen vertoont het vederkleed van 

 zeer oude vogels een bloedige tint. Alleen de enden der vier 

 eerste slagpennen zijn zwart. Het schijnt alsof de natuur als 

 het ware de tinten der jeugd gedreven heeft naar de vleugel- 

 enden, waarvan enkele vederbaardjes tusschen het zwart, zeer 

 dikwijls eene scharlakenroode kleur hebben. En zoo sterk is 

 de roode kleur, dat het vleesch der vogels er mede door- 

 trokken is. Zelfs de dooiers der eieren g^elijken eigenaardig 

 veel op bloed. 



Na het broedseizoen gaat de bloedroode tint min of meer 

 over in lichter scharlakenrose. De jongen verschillen in kleur 

 geheel van volwassenen. Hun vederkleed bezit bruinachtige 

 en witachtige tinten. Jagers verzekeren dat S. I. minstens 3 

 of 4 jaren noodig hebben teneinde het volkomen kleed te 

 verkrijgen. 



Het ruien of liever de kleurverandering is een studie op 

 zichzelf. Schrijver heeft ruiende vogels waargenomen van af 

 begin Januari tot einde December. In den regel beginnen de 

 hals en rugvederen het eerst van kleur te veranderen, maar 



