136 PLATALEID^. 



Species. 



AJAJA, RBICHBNB. 



A. ajaja, L. = La Spatule coulcior de rosé de Cayenite, 

 Daub. = Platalca a. Cab. in Schonib. Reis. = id., Schlegal, 

 Mus. P. B. 



Ad. Volk. ved.kl. Nek, rug en borst wit met een rooskleurig tintje ; staartp. 

 en dikwijls ook de borstzijden saffraangeel, de schachten der vederen donker rosé ; 

 overig gevederte licht rosé ; kleinere vl.dekv., dekv. ond. en bov. d. st., flanken, 

 enkele pluimen aan den achternek, alsmede een kwastje van afhangende vederen 

 aan den krop, glanzend donker karmozijnrood; snavelbasis geelachtig grijs en 

 gevlekt met bruinachtig zwart, overigens licht groenachtig blauw, de zoom lichter 

 van tint ; basiszoom v. d. ondersnavel groenachtig geel ; pooten licht karmozijnrood ; 

 klauwen bruinachtig zwart; iris karmozijnrood; naakte kop geelachtig groen ; naakte 

 oogomtrek en keel oranjeachtig; een zwarte band van af den ondersnavel tot den 

 achterkop. Gewoon ved.kl. Ongeveer hetzelfde, maar bijna zonder karmozijnrood 

 en saff"raangeel. Jong. Kop bevederd, uitgezonderd de snavelbasis ; vederkleed 

 geheel zonder karmozijnrood of saffraangeel en tevens witter getint met rosé, de 

 schachten der slagp. zwartachtig, de buitenste v. d. isten rang, donkerbruin aan 

 de buitenvlag en tippen; pooten zwartachtig. L. 63, vl. 35, st. q.5, tars. 10.5, 

 culm 16.5. Geogr. dist. Geheel Amerika vanaf het Zuiden der Vereenigde Staten 

 zuidwaarts. Lok. dist. De kustzoom. 



Even onmiskenbaar, hoewel niet 200 talrijk als de Scharlaken 

 Ibissen, leven Roseroode Lepelaars, eng. Roseate Spoonbills, 

 fr. Spatules roseatres, bij paren of troepen en staan in de 

 kolonie bekend als Lepelbekken, bij de Arowakken als Walala, 

 en bij de Caraïben en Warrau's als Ajaja. 



R. L. onderscheiden zich door kale koppen, ooren en boven- 

 keel, alsmede abnormaal platte, op twee dunne plankjes gelij- 

 kende, aan de punt gehoekte snavels ; hun tong is zeer klein 

 driehoekig en ten naastenbij rudimentair ; hun vederkleed schijnt 

 onregelmatig, wijl het rosé op sommige plaatsen ontbreekt. 

 Het schijnt alsof de vogels niet genoegkleurstof in zich hebben 

 teneinde hunne vederen behoorlijk te kleuren. Ook de prachtige 

 karmozijnroode vederen, wier min of meer losse baardjes veel 

 op bloedstrepen gelijken, varieeren uitermate, maar zijn het 

 helderst bij zeer oude vogels, gedurende het broedseizoen. 



